vrijdag 5 mei 2017

Zwijmelen op Zaterdag: Freedom

Hebben jullie dat nou ook zo vaak?
Dat je 's avonds in je bed ligt en dat je er zo van geniet hoe lekker zacht de dekens zijn?
Dat je zo ontzettend dankbaar bent dat je bij de lucky few op aarde behoort die het geluk hebben om iedere avond in zo'n lekker warm bed kunnen stappen? Dat je je zo geborgen kunt voelen in je veilige huis? O, wat hoop ik hartgrondig dat jullie ook op dit laatste ja kunnen zeggen...

En dan lig ik verder te denken...
Dat ik zo gelukkig ben dat mijn kinderen ook veilig en gezond in hun bed liggen. Dat mijn lief bij me is. Dat we het vertrouwen hebben dat het morgen weer een fijne dag gaat worden.
Intens dankbaar en gelukkig voel ik me dan vaak. 

En vooral ook prijs ik mezelf gelukkig dat ik geen angst ken. Dat mijn kinderen natuurlijk wel gewoon bang zijn voor dingen, maar dat ze niet dagelijks hoeven te vrezen voor hun leven. 
Zéker in een week als deze besef ik hoe waardevol het is dat we in vrijheid mogen leven. 

Ik heb voor de zaterdagse zwijmel gekozen voor het nummer Freedom van George Michael.
Er zijn van die momenten die je heel lang bij blijven. 
Ik weet nog goed dat ik een dikke 10 jaar geleden in Ahoy stond bij een concert van hem en dat hij dit nummer zong. Kippenvel van kruin tot tenen. 
Wat een energie in de zaal! Het was prachtig. Het nummer kickte ineens binnen, zegmaar...
Ik geloof niet dat ik dat moment ooit ga vergeten...
Het filmpje dat ik heb uitgekozen klopt wel aardig met wat ik destijds live zag.

Dus... omdat ik dankbaar ben. Een soort van ode aan de vrijheid.



I won't let you down

I will not give you up

Gotta have some faith in the sound
It's the one good thing that I've got
I won't let you down
So please don't give me up
‘Cause I would really, really love to stick around, oh yeah

Heaven knows I was just a young boy
Didn't know what I wanted to be
I was every little hungry schoolgirl's pride and joy
And I guess it was enough for me
To win the race? A prettier face!
Brand new clothes and a big fat place
On your rock and roll TV
But today the way I play the game is not the same
No way
Think I'm gonna get myself happy

I think there's something you should know
I think it's time I told you so
There's something deep inside of me
There's someone else I've got to be
Take back your picture in a frame
Take back your singing in the rain
I just hope you understand
Sometimes the clothes do not make the man

All we have to do now
Is take these lies and make them true somehow
All we have to see
Is that I don't belong to you
And you don't belong to me yea yea
Freedom
Freedom
Freedom
You've gotta give for what you take
Freedom
Freedom
Freedom
You've gotta give for what you take

Heaven knows we sure had some fun boy
What a kick just a buddy and me
We had every big shot good-time band on the run boy
We were living in a fantasy
We won the race
Got out of the place
I went back home got a brand new face
For the boys on MTV
But today the way I play the game has got to change
Oh yeah
Now I'm gonna get myself happy

I think there's something you should know
I think it's time I stopped the show
There's something deep inside of me
There's someone I forgot to be
Take back your picture in a frame
Don't think that I'll be back again
I just hope you understand
Sometimes the clothes do not make the man

All we have to do now
Is take these lies and make them true somehow
All we have to see
Is that I don't belong to you
And you don't belong to me, yea yea
Freedom
Freedom
Freedom
You've gotta give for what you take
Freedom
Freedom
Freedom
You've gotta give for what you take

Well it looks like the road to heaven
But it feels like the road to hell
When I knew which side my bread was buttered
I took the knife as well
Posing for another picture
Everybody's got to sell
But when you shake your ass
They notice fast
And some mistakes were built to last

That's what you get
That's what you get
That's what you get
I say that's what you get
That's what you get for changing your mind
That's what you get for changing your mind

That's what you get
That's what you get
And after all this time
I just hope you understand
Sometimes the clothes
Do not make the man

All we have to do now is take these lies
And make them true somehow
All we have to see is that i don't belong to you
And you don't belong to me yea yea
Freedom
Freedom
Freedom
You've got to give for what you take
Freedom
Freedom
Freedom
You've got to give for what you take
Yea you've got to give for what you, give for what you give

May not be what you want from me
Just the way it's got to be
Lose the face now
I've got to live I've got to live



Meer zwijmelen, meezwijmelen? Klik bij Marja!

En mijn dochter deed ook een keertje mee aan deze rubriek. Luisteren jullie daar ook even mee? 

vrijdag 28 april 2017

Zwijmelen op Zaterdag: The Night We Met





Ik was deze week in de ban van een serie.
Jemig... dat was best heftig.
Ik ben nooit zo van de series, simpelweg omdat er teveel tijd in gaat zitten.
Maar deze heb ik voor mijn gevoel toch in een snel tempo verslonden, op verzoek van mijn dochter en aangemoedigd door alle reacties die ik online voorbij zag komen.

13 Reasons why.

Tja... ik geloof dat bijna de hele wereld de serie al heeft gezien op Netflix.
Het verhaal gaat over een meisje dat zelfmoord heeft gepleegd.
Voordat ze dit deed heeft ze cassettetapes ingesproken waarop ze uitlegt waarom ze zelfmoord pleegde.
13 afleveringen.
13 reasons why.

Dinsdagavond begon ik met de eerste aflevering: Tape 1. En ik kon niet stoppen met kijken. Ik móest weten hoe het verder ging. Maar ik moest ook gewoon werken en op tijd naar bed. Vanaf donderdag had ik een lang weekend en donderdagnacht om half 2 was ik klaar.
Ik was blij dat het afgelopen was. Ik kon weer verder met alles wat ik eigenlijk moest doen.

De zwijmel van vandaag is een nummer uit deze serie.
Het is een verhaal over liefde.
Het is een verhaal over hoe fucked up het leven van een tiener kan zijn.
Over hoe hard tieners voor elkaar kunnen zijn en wat ze elkaar aan kunnen doen.
Over hoe snel je leven overhoop kan liggen door bijvoorbeeld het delen van foto's via de mobiele telefoontjes.

Ik keek de serie dus op verzoek van mijn dochter die aan het begin staat van haar puberteit.
En mijn God... Wat hoop ik dat ik bij mijn dochter én bij mijn zoon weet wat er in hun koppies omgaat.
Ik denk dat ik het in grote lijnen wel weet.
Ik hóóp dat ik het weet.
En ik denk (of heb de illusie) dat ze altijd eerlijk tegen me zijn als het erop aankomt.
Maar wat nou als dat niet zo is? Wat nou als ik de signalen mis? Wat nou als ik signalen krijg maar er voor mezelf er een verkeerde uitleg aan geef?
Ik hoop zo dat ze zich gezien en gehoord voelen.
Door mij, door hun vader, door hun vrienden, door hun leraren.

Hier in de regio zeggen ze vaak: hij of zij doet maar een dotje.
Zo voelt het opvoeden voor mij ook weleens.
We geven ze het goede mee van wat wij van onze ouders heb meegekregen. Hier en daar pas ik wat inzichten toe die ik zelf in de loop van de jaren kreeg. Ik leef voor. Ik doe wat ik denk dat goed is. En ik doe ook maar een dotje.... in de hoop dat het het juiste is.

Voor mij in ieder geval voorlopig geen series meer. 13 uur zijn deze week verschwunden. En toch denk ik dat het niet helemaal nutteloos is geweest.


I am not the only traveler
Who has not repaid his debt
I've been searching for a trail to follow again
Take me back to the night we met

And then I can tell myself
What the hell I'm supposed to do
And then I can tell myself
Not to ride along with you

I had all and then most of you
Some and now none of you
Take me back to the night we met
I don't know what I'm supposed to do
Haunted by the ghost of you
Oh, take me back to the night we met

When the night was full of terrors
And your eyes were filled with tears
When you had not touched me yet
Oh, take me back to the night we met

I had all and then most of you
Some and now none of you
Take me back to the night we met
I don't know what I'm supposed to do
Haunted by the ghost of you
Take me back to the night we met

Lord Huron: The Night We Met



vrijdag 21 april 2017

Zwijmelen op Zaterdag: Bitter Sweet Symphony

Eigenlijk had ik een heel ander nummer vandaag in gedachten voor de zwijmel.
Maar ik zag in het grote zwijmeloverzicht bij Marja dat het nummer dat ik wilde plaatsen een paar weken geleden al bij iemand anders aan de beurt is geweest.
Het wordt steeds lastiger om iets te vinden dat nog niet is geplaatst.
Niet dat dat een vereiste is, maar ik vind het wel altijd een uitdaging om iets te vinden dat nog niet geplaatst is in de zwijmelrubriek.
Eigenlijk wilde ik gaan voor Sorry van Kensington. 
Vanwege zijn mooie stem en de mooie lyrics.

Ik kwam uiteindelijk bij deze uit: Bitter Sweet Symphony van The Verve. Die had ik tot mijn verbazing nog nooit in de zwijmel gezet!

Volgens mij een redelijke eendagsvlieg als het om grote hits gaat.
Maar het is wel een nummer waar we hier in huize C. alle vier vrolijk van worden.


Dat het nummer eigenlijk gewoon jatwerk van een orkestrale versie van The Last Time van The Stones is, dat mag de pret wat het luisteren betreft niet drukken. 
Luister hier maar naar: 







Meer zwijmelen/mee zwijmelen? Klik bij Marja!



vrijdag 14 april 2017

Zwijmelen op Zaterdag: The Penis Song



Zo na het avondeten besteden we weleens wat tijd aan het kijken van youtubejes. 
We laten elkaar dan even zien en horen wat voor bijzonders we hebben gehoord of gezien. 

Zoon Jip kwam met deze. En die wil ik jullie toch niet onthouden... :-)

vrijdag 7 april 2017

Zwijmelen op Zaterdag: Don't you Cry

Of we er zin in hebben dit weekend? 
Enorm! 
Zaterdag ga ik met een leuk cluppie mensen naar de Legends of Rock in Zoetermeer. 
Mijn zus, haar man, haar zoon, mijn zoon, mijn broer, mijn vriendinnetje Kleine Tas. En nog wat leukerds die aanhaken. 
Er treden allemaal tributebands op. Er is een avondvullend programma met muziek van Guns'n'Roses, Metallica, Iron Maiden, Rammstein en AC/DC. 

En zondag lekker bijkomen op de nieuwe loungeset op het dakterras. 
Ik ben er klaar voor hoor!

Speciaal voor de zwijmelrubriek heb ik een ballad gekozen.
Dan hoeft het geluid niet zacht...