Jullie zullen me haten, hahaha!

Echt, jullie gaan me haten na het lezen van dit blog.
Je kunt nu nog stoppen met lezen.
Je bent gewaarschuwd.
Want als je dit blog hebt gelezen, als je het eenmaal hebt gehoord... dan wordt het één grote ergernis.

Ik kijk weinig tv.
Ik luister wel veel tv.
De televisie staat hier soms bijna 24/7 aan (wat op zich al een grote ergernis is) en meestal hoor ik dus vanalles voorbijkomen als ik aan de tafel zit te naaien of achter de computer mijn tijd zit te verdoen allerlei interessante en leerzame dingen op zit te zoeken.

De laatste tijd viel het mij bij Amerikaanse programma's op dat de dames (alleen de dames, bij heren heb ik het nog niet gehoord) een heel raar stemmetje opzetten.
Het lijkt erop dat zo gauw mensen zichzelf een beetje interessant vinden, dat ze dan op het einde van de zin met hun stem omlaag gaan en dan spreken ze de laatste woorden met een kraakstem uit.
Echt! Let er maar eens op. Ze doen het allemaal! WHY???
Het klinkt alsof ze het heel zwaar en moeilijk hebben en alsof ze allemaal lichtelijk derpressief zijn.

Ook hierbij blijk ik weer eens onder een steen te leven, want dit verschijnsel is al zeker sinds 2011 gaande. Althans... al googelend kwam ik de eerste gepubliceerde meldingen over dit verschijnsel uit 2011 tegen.
Waarschijnlijk is het dus alweer uit de mode op het moment dat het tot me doordrong.
Het heeft zelfs een naam: Vocal Fry.

Het verschijnsel Vocal Fry blijkt te zijn begonnen bij Kardeshians.
Toen zij veelvuldig zo pratend op tv verschenen zijn heel veel mensen dit na gaan doen.

Brigitte Kaandorp doet hier in dit liedje voor hoe het ongeveer klinkt:

Gelukkig ben ik het verschijnsel, behalve dan bij Kaandorp, bij de mensen op de Nederlandse televisie nog niet tegen gekomen.
En in het echt gelukkig ook nog niet.
Ook bij Janneke op school is het gelukkig ook nog niet hip om met een Vocal Fry te praten, maar ja... wij wonen hier in de provincie wel een beetje in een achtergebleven gebied.

Dus...
Jullie waren gewaarschuwd.
Nu jullie dit hebben gelezen en dit weten, hoor je niet anders meer op de tv en erger je je kapot.
Had je het nou maar niet gelezen hè?
Hahaha!

Hier nog een leuke link uit het AD uit augustus 2015.

En wat vinden we van... de choco oublie rolletjes

De choco oublie rolletjes van de 'Gulden Krakeling' dus.

Ze zijn gewoon lekker. Zoet, chocola, knapperig.
Je zou vanalles kunnen verknallen aan een choco oublie rolletje.
Maar dat hebben ze niet gedaan bij de Gulden Krakeling.

Maar wat ze wel goed hebben verkloot is de manier waarop het is verpakt!

Ik stond dus gisteren bij de supermarkt.
En ik had iets nodig om ijs op te leuken.
Mr. C. heeft sinds kort een ijsmachine, en de experimentele fase is nu al een succes.

Dus mijn oog viel op een pakje oublie rolletjes.

Mmmm, dacht ik, oublierolletjes. Ik heb er maar acht nodig, maar er zitten er wel... even denken..... 2x10=20 in !!!! Ze zijn vast en zeker ook lekker bij de koffie.

En o, o, shame on me... Na weken lijnen had ik eindelijk iets zoets in handen! Ik kon ik in de auto al de verleiding niet meer weerstaan.

Ik maakte het pakje open, nam een eerste oublie rolletje, stak hem in mijn mond en... zag ik dat nou goed??? Ik nam het tweede oublie rolletje uit de verpakking om goed te kunnen kijken. Ja hoor! Ik zag het goed! Onder de twee bovenste rolletjes was een uitsparing in het plastic gemaakt zodat er onder de twee bovenste rolletjes precies 1 rolletje in het midden lag. Ik verwachtte natuurlijk dat er op de onderste laag precies evenveel rolletjes zouden liggen als op de bovenste laag. Logisch toch? Maar als je goed naar de foto kijkt... dan kan je het nèt een beetje zien dat dat niet zo is.

Zie je op de foto hieronder hoe het rolletje in het tweede en vierde vakje precies mooi in zijn eentje in het midden valt?

En dan begin ik te balen hè? Dan voel ik me genept. En dan ben ik blij dat ik geen 20 ijsjes had moeten serveren, anders had ik mooi een flater geslagen.

Thuisgekomen ging ik dus acht rolletjes klaarleggen voor bij het ijs.

En zie je welke schokkende ontdekking ik toen deed?

Het is op de foto bijna niet te zien, maar in het middelste vakje is de uitsparing zo gemaakt, dat er maar twéé rolletjes in passen. Daar ligt dus geen één koekje onder!!!

Ik was er helemaal klaar mee. Ik voelde me geflest. Ze hebben me dus gewoon voor 6 oublie rolletjes on de maling genomen! 

Ben ik nou heel simpel, als ik denk dat ze de verpakking een zesde kleiner kunnen maken. Dat er dan op de 6 dozen die verpakt worden, één doos minder vervoerd hoeft te worden en dat er uiteindelijk op de 6 vrachtwagens er ééntje minder hoeft te rijden? Of werkt het niet zo? Ik wou dat het rekenen me net zo makkelijk af ging als het schrijven.

Uit nijd heb ik de koekjes in één keer allemaal opgegeten. En ja. Ze waren erg lekker! Maar ze denken daar bij die Gulden Krakeling toch niet dat ik me nog een keer laat flessen? 

Weet je wat ik misschien beter kan doen? Ik ga de klantenservice een dramatisch verhaal schrijven. Over een mislukt diner van twintig personen. Omdat ik te weinig oublie rolletjes voor het dessert had. Dan weten ze wat ze aanrichten met hun nepperij.

"Genieten tot de laatste kruimel" is hun slogan. Ze hebben alleen een paar kruimels minder verpakt.

En wat vind ik van.... de nieuwe anijs'sachets'.

Al heel mijn leven zitten de anijsklontjes in dit blik:

Vroeger, bij mijn moeder was dat zo. En nu nog steeds. Ik weet niet meer of ik het blikje van haar meegekregen heb toen ik het huis verliet. Misschien heb ik het mezelf toegeëigend... ze spaarde blikjes, dus één meer of minder zou ze niet missen. Dat zóu ik zomaar gedacht kunnen hebben. Misschien heb ik er ooit eens eentje uit nostalgische overwegingen op een rommelmarkt op de kop getikt. 

Het handige aan dit blikje is: er passen precies drie pakjes klontjes in. Die pakjes klontjes koop je per drie en dat is voor mij meestal ruim voldoende voor een winter.

Heel mijn leven lang was dit een prima werkend systeem, dat geen verbetering behoefde. 

Maar meneer of mevrouw de Ruyter dacht er anders over. 

Vorige week lag ineens mijn systeem overhoop.

Anijsklontjes koop je tegenwoordig niet meer in blokjes, maar in 'staafjes'. Of met een mooi woord (gruwel) 'sachets'. 

Er zitten er slechts 12 in een doosje. En het ergste is: ze passen niet in het blikje.

Nu kan je denken... val me niet lastig met geneuzel over blokjes en blikjes, maar o, laat me alsjeblieft lekker even mopperen. In pittige tijden met Echte Problemen is het zo lekker om te neuzelen over klein leed.

En laat ik er dan ook eens een rekensom op loslaten:

3 pakjes anijsklontjes (12 klontjes in een pakje)  is samen 150 gram kost €0,88

1 pakje van 12 sachets van 6,3 gram is 75,6 gram kost €1,49 

De zakjes kosten 12,5 cent per stuk. De blokjes 0,024 cent.

Dat is een prijsstijging van meer dan..... ehhhh.... heel veel procent. 

(Ik wou dat ik net zo makkelijk kon rekenen als dat ik kan schrijven).

Ik heb ook het idee dat de hele handel veel zoeter is dan een klontje. Speurwerk op google laat me weten dat een zakje overeenkomt met anderhalf klontje. Ja... dat is een half klontje teveel.

Dus... Ik wilde meneer meneer of mevrouw de Ruyter al mailen omdat hele gebeuren extra geld, extra verpakkingsmateriaal, extra suiker en anijs, extra vrachtwagens om de grotere verpakkingen te vervoeren, extra benzine, extra ruimte in mijn blikje en bovenal extra ergernis kost. Ik wilde vragen of ik mijn oude vertrouwde klontjes terug mocht krijgen. 

Het is niet nodig, het antwoord ligt natuurlijk al klaar. 'De oude klontjesmachine' is versleten, en dit is er voor on de plaats gekomen. En het duurdere productieproces wordt natuurlijk doorberekend aan de klant.

Zucht... kent er iemand nog een andere anijsblokjesproducent dan de Ruyter? Want dit vind ik gewoon eigenlijk tien keer niks.

en wat vind ik van.... de ontkalkingsprocedure van de Senseo Twist

Van de week was het zover. Op het werk.
Het rode CALC lampje van de Senseo begon te branden. En dat is slecht nieuws. Want als je dan te lang wacht met de 'decalc-procedure' dan komt er een moment dat hij geen koffie meer wil geven. En dan komt er dus een moment dat ik het écht niet naar mijn zin ga hebben.

Of ik hem even wilde ontkalken.

Ja hoor... Scheut schoonmaakazijn erin. Even doorspoelen. Kind kan de was doen, tussen alle telefoontjes en klanten door. Dacht ik.

Ik had ooit ergens gehoord of gelezen dat het niet zo simpel was. Toch maar even op zoek naar de gebruiksaanwijzing. Maandenlang heeft die in de keukenla in de weg gelegen. Nu onvindbaar.

Dan maar naar youtube.

Bij stap 1 ging het al mis. De 1000 ml water lukte nog, maar het zakje van 50 gram antikalkpoeder ontbrak. 

Sjongejongejongejonge. Kost dus gewoon 5,99 per twee zakjes! En dat 1 keer per 3 maanden. En waag het nu niet om het over te slaan, want dan krijg je dus geen koffie meer! O, ja, en het gebruik van andere middelen als bijvoorbeeld schoonmaakazijn kan het apparaat beschadigen. Ja me hoela! Geloof je het zelf! Ze hebben er vast expres onderdelen in gestopt die beschadigd raken als je azijn gebruikt waardoor je apparaat ontploft!

Maar dan ben je er nog niet. 

Daar hoort dan ook nog het vervangen van een BritaMaxtra waterfilter bij.

Drie stuks voor 17,50! Sterker nog... dat wordt geadviseerd om om de twee maanden te doen. En dan zit er ook nog eens een handige schijf in de deksel waarmee je kan aangeven in welke maand je dat ook al weer moet doen. Zodat je het vooral niet vergeet.  Haha... hij staat op augustus bij ons. En er is nog niemand ziek van geworden. Als de inspectie maar niet komt controleren! 

Naja... er moet weer veel te veel verdiend worden aan een simpel bakkie koffie. Die eigenlijk ook nog niet eens superlekker is. 

De artikelen staan op het boodschappenlijstje. Ik ga voor de komende week maar gauw 4 minuut 47 vrijplannen voor de 'decalc-procedure'. Voordat het te laat is.

Kruidvat, steeds verrassend...

Wat denken jullie als jullie dit potje dropjes zien?

'Wow... dat is een lekker vol potje met dropjes? ' Of iets dergelijks?

Of zijn jullie van het achterdochtige soort en gaan jullie rammelen met het doosje om te horen hoeveel lucht er tussen de dropjes zit?

Zelfs dan heeft Kruidvat jullie mooi te pakken.

Wat blijkt nou als je het dekseltje opendraait?

Het potje zit maar half vol!

Onder het dekseltje zit een doorzichtig plasticje, dat dezelfde dikte heeft als de zwarte deksel.

Dat zie je vanaf de buitenkant dus niet zitten.

Dus alle dropjes worden keurig op hun plaats gehouden door het plastic dekseltje.

Echt... het is te gek voor woorden.

Er zit dus iemand achter een buro, die dit verzint. Dat hij of zij bedenkt dat grote potjes beter verkopen dan kleine, dat kan ik volledig volgen. En dat diegene vervolgens ook nog snapt dat halflege potjes niet meegenomen worden... dat snap ik ook.

Maar dat iemand dan een speciaal aanstampdekseltje ontwerpt en laat maken zodat de dropjes niet rammelen in een half leeg doosje... dat gaat me echt een paar stappen te ver.

Mr. C. vond dat ik ermee terug moest gaan. Maar weer naar de stad, parkeergeld betalen, en vervolgens ongelijk krijgen omdat er precies opstaat hoeveel gram erin zit, daar had ik geen zin in. En zullen ze dan zeggen... dat dekseltje zit strak, zodat de mooi gesorteerde dropjes keurig op hun plek blijven zitten. Bovendien... ik had last van hoest, dus ik had dropjes nodig.

Ik vond dat ik er dan maar een blogje aan moest wijden. Bij deze. 

Ze zijn inmiddels op. Ja, nu al. Dat heb je met zo'n half leeg doosje. Ik heb vandaag maar weer een ouderwetsch doosje Pottertjes gekocht. Ja, dat is pas een klein doosje. Maar wel tot de rand toe gevuld. What you see is what you get!

wedden dat hij mee leest !

De meneer van de C1000.... ik weet zéker dat hij meeleest.

Niet alleen had mijn bericht over de nierboontjes/kidneybeans een buitensporig hoog aantal pageviews... heel verdacht... Vandaag zag ik ook nog eens dat de prijzen waren aangepast.


Waar gaat het ook alweer over?
Over mijn blogje van oktober vorig jaar *klik*

Voor degene die geen zin hebben om te klikken een korte samenvatting: ik verbaasde me erover dat de bonen mét chilisaus goedkoper waren dan de bonen zonder chilisaus.


Ik heb in iedere geval geen dilemma's meer. Moet nu alleen nog beter opletten of ik de juiste pak.

Ik ben een gelukkig mens vandaag :-).
Ik vrees alleen dat ik alsnog genaaid word en dat de prijs naar boven toe afgerond en gelijkgetrokken is.
Maar dat is dan weer een voordeel van een slecht geheugen... dat heb je dan weer niet in de gaten en voel je je gewoon blij.

van die dingen dat je denkt: waarom???

 

Vandaag gebeurde het me weer. Ik greep weereens mis.

 

Ik heb altijd de gewone kidneybeans nodig, ZONDER de chilisaus.

De blikjes staat gezellig naast elkaar op het schap. En het verschil is écht duidelijk te zien. Maar ik zie het meestal pas thuis, dat ze verschillend zijn.

 

Vandaag merkte ik het bij de kassa al op. En ik zag nog iets geks. De blikjes bonen in chilisaus zijn 24 cent GOEDKOPER dan de blikjes zonder chilisaus. Dat is maf hè? Zo'n hele ingewikkelde bereiding van chilisaus, met verse peper en verse tomaatjes (kijk maar, het staat op het plaatje...) dat kan voor 24 cent goedkoper dan het zonder die saus in een blikje doen! Bijzonder hè? 

 

Zuinig als ik ben (oké... ik had ook weinig tijd) ben ik niet terug gegaan om het blikje te ruilen. Ik spoel de bonen wel even om voordat ik ermee ga koken. En dan hoef ik me ook niet schuldig te voelen over de dure chilisaus die ik door het putje sta te spoelen.

 

O, ja, en dan nog iets... noem het nierbonen, of kidneybeans. Maar alsjeblieft geen kidneybonen. Wees consequent.

 

Wat ik ervan ga maken? Mexicaanse bonensoep. Zit boordevol groente: paprika, bleekselderij, uien, tomaten, en kidneybonen dus ;-) ... maar het is gepureerd tot een diarree. Je ziet er  niks meer van. De kinderen eten hun vingers erbij op!

 

plaatje gejat van het web...maar zo ongeveer ziet het eruit... niet zo heel erg aantrekkelijk he`?

 

groeten uit....

Zo flauw hé?

 

 

 

Dat je denkt... oh, leuk, een vakantiekaartje bij de post.

Van wie zal die zijn?

 

 

En dan kijk je verder en dan is het gewoon een flauw reclamedingetje.

 

Denken ze nou echt dat ik na zo'n enorme teleurstelling dat kaartje ook nog snel ga openen?

De kliko staat op 3 stappen van de deurmat!

 

Waarom sturen ze zoiets nou? Vanuit de gedachte: de reclame moet een emotie oproepen en een negatieve emotie is ook een emotie? Kan iemand het aan me uitleggen?

 

Overigens...

 

Denkend aan vakantiekaartjes... ik vind het erg leuk om een vakantiekaartje te krijgen. Ik krijg er tegenwoordig welgeteld nog ongeveer 1 per jaar. Van mijn buurvrouw.

Maar ik vind zelf op vakantie de moeite om een kaartje te sturen écht teveel. Je adressenlijst moet mee, je moet ze schrijven, wat zet je erop, je moet voor postzegels zorgen, een brievenbus vinden, en je bent vaak eerder thuis dan het kaartje zelf. Een fotootje appen is veel sneller.

Toch lijken de vakantiekaartjes nog bestaansrecht te hebben. De gemiddelde souvenir-winkel hangt er vol mee.

 

Deze is dan wel weer leuk:

 

Al 20 jaar lang ontvangt Mr. C. op zijn verjaardag een handgeschreven kaartje van de campingeigenaren uit Duitsland. Ik niet, want we schrijven altijd in op zijn naam. Moeten we volgend jaar eens anders doen, misschien krijg ik dan ook een verjaardagskaartje. Volgens mij krijgt hij al 20 jaar hetzelfde kaartje. Zullen ze die kaartjes ieder jaar bij laten drukken? Of hebben ze ooit teveel besteld en wachten ze tot ze op zijn?

 

Ik geloof niet dat ze weten wie Mr. C. is als hij voor hun staat, maar na 20 jaar zouden we het kaartje gewoon missen als ze hem niet zouden versturen.

 

En wat is jullie idee over vakantie-kaartjes? Versturen of niet?

 

Van die dingen dat je denkt waarom: Koffiemelk

Vandaag had ik een flesje koffiemelk nodig voor in een recept. Ik koop eigenlijk nooit koffiemelk. Mr. C. drinkt poeder in de koffie. En ik drink hem zwart. Of de luxe variant met opgeklopte melk een een snufje cacao. Maar meestal ben ik daar te lui voor.

Dus... koffiemelk had ik nodig. Een flesje van 186 ml. alstublieft. Niet een flesje van 185 ml. of 187 ml. of gewoon lekker makkelijk afgerond een flesje van 200 ml. Nee, exact 186 ml!.

Kan iemand mij vertellen waarom er 186 ml. in een flesje zit?

Ik heb gegoogeld, maar dat leverde niks op. Het is ook geen deel van een dozijn, waarmee je keer 12 dus op een mooi rond getal uit zal komen. En oja, dan staat er ook nog op de verpakking: 1 portie is 7 ml. Dus dan zit je altijd bij je 26e of 27e portie op een te melkig bakkie, of op een bakkie met nèt te weinig melk. Dat snap ik dan wel weer, want verkooptechnisch is het handig als je bij je 26e bakkie net teveel melk erin doet, of bij je 27e bakkie een nieuwe verpakking open maakt, maar handig is het niet.

Het zullen geen dombo's zijn bij de Campina. Er zal door meer koffiemelkfabrieken over nagedacht zijn, want er zijn een hoop koffiemelkverpakkingseenheden te koop met 186 ml. van veel verschillende merken. Zullen andere producten dan ook verpakt zitten in flesjes van 186 ml, vraag ik me af? Bijvoorbeeld je make-up remover? Of je saladedressing?

Nou ja, als iemand me aan inzichten kan helpen? Graag!