Leeslijst deze zomer (3)

Dit is het derde (en laatste deel) van mijn blogs over de boeken die ik deze zomer las.
Wil je meer leestips? Hier en hier lees je deel 1 en 2.

De bedelaarskolonie van Wil Schackman

Op de één of andere manier ben ik altijd ontzettend geboeid door alles wat ik lees, zie of hoor over de bedelaarskonie. De ondertitel van het boek is: De Ommerschans, het eerste landelijke gesticht voor luilevende armen.
De bedelaarskolonie Ommerschans (Overijssel) was een inrichting die begin 1800 opgericht werd om de paupers en zwervers een kans op een werkend bestaan te geven. Als ze een leven van arbeid, reinheid en regelmaat zouden krijgen, dan zou het wel goed komen met ze, was de gedachte. Ze werden in de kolonie tewerkgesteld om o.a. veen af te graven in ruil voor kost en inwoning. De aanlevering van zwervers door alle steden in Nederland was aan regels gebonden. Men moest wel kunnen werken en niet ziek of gebrekkig zijn. Daar ging het fout. De steden zagen een mooie kans om al hun gebrekkigen te lozen in de kolonie. Het is een ontzettend goed geschreven boek waarin de personages echt gaan leven, ondanks dat het geen roman is, maar gewoon een informatief boek.
Eerder schreef Wil Schackman de proefkolonie, over Frederiksoord. Dus ik heb nog een boek toegvoegd aan mijn 'nog te lezen-lijstje'.

Dingen die mijn zoon moet weten over de wereld van Fredrick Backman

Een stukje van de achterflap:
'Voor mijn zoon. Ik zeg nu al sorry tegen je. Voor alles wat ik fout ga doen. Voor alles wat ik niet zal begrijpen. Voor de korte broek. Omdat ik probeer je vrienden een high five te geven. Dit boek is voor jou. Over de dingen die je naar mijn idee over de wereld moet weten. Het is vooral een boek over pogingen een goede ouder te zijn. Want ik wil dat je weet dat ik echt altijd heel erg mijn best heb gedaan. Niemand heeft meer gegoogeld dan ik.'
Iemand noemde in een recensie deze schrijver de Zweedse Kluun. En daar sluit ik me bij aan.
Humor. Herkenning. (Mijn man zou het geschreven kunnen hebben, bij wijze van spreken).
Lekker tussendoortje voor als het even niet heel diep hoeft te gaan.
In twee avondjes erdoorheen gejaagd.

Als je het licht niet kunt zien van Anthony Doerr

"Never judge a book by it's cover".
Nou... ik doe het all the time. Ik pak regelmatig een boek omdat de omslag me aanspreekt.
En het pak zelden verkeerd uit. Dit was echt de topper van deze zomer. Een heerlijk dik boek met een prachtig verhaal dat op sommige momenten echt heel spannend was. Het werd meerdere malen nachtwerk omdat ik het niet weg kon leggen.
Ik knip en plak de samenvatting even:
De jonge Marie-Laure is blind. Ze woont met haar vader in Parijs naast het Natuurhistorisch Museum, waar hij werkt als curator. Als Marie-Laure twaalf is bezetten de nazi's Parijs en vader en dochter vluchten naar het Bretonse Saint-Malo. Ze hebben de grootste en meest waardevolle schat van het museum meegenomen.
In een Duits mijnstadje groeit Werner Pfennig op in een weeshuis samen met zijn jongere zusje Jutta. Werner belandt bij de Hitlerjugend en wordt vervolgens naar het front gestuurd. Via Rusland komt hij tenslotte in Saint-Malo terecht, waar zijn verhaal en dat van Marie-Laure samenkomen.
Het hele boek door voel je aankomen dat de verhalen samen gaan komen. Maar hoe en waar??? Dat maakte voor mij dat ik heel nieuwsgierig werd naar de afloop.
Grappig ook dat in dit boek heel veel werd verwezen naar Jules Vernes 1000 mijlen onder zee.
In het boek 'De Gevleugelde' van Arthur Japin waarover ik schreef in mijn vorige blog, werd ook vaak naar Jules Verne gerefereerd, maar dan naar de Reis om de wereld in 80 dagen. Voor mij een teken dat ik deze boeken toch eens moet gaan lezen.

Soldaat van Oranje van Erik Hazelhoff Roelzema

Soldaat van Oranje kwam ik toevallig tegen in de bieb in het rek bij 'De Bedelaarskolonie'.
En omdat mijn dochter helemaal lyrisch thuis kwam toen ze de musical met school had gezien, wilde ik het boek graag lezen. De film heb ik ook nooit in zijn geheel gezien, ondanks dat hij toch wel ieder jaar een keer op tv te zien is. De musical móet ik van mijn dochter gaan kijken (hij is gelukkig weer verlengd ;-))) ).
Nu weet ik dat het een reden had dat ik de film en musical nog moet zien: het moest zo zijn dat ik eerst het boek zou lezen. En jemig... Wat een spannend verhaal. Waargebeurd. Wat een moedige mensen. Moet ik het verhaal nog toelichten? Oké, heel kort: een boek over verzet vanuit Engeland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ondanks dat het boek in de jaren `70 uitkwam vind ik de tekst erg hedendaags. Of is er intussen geredigeerd? Dat kan ook... Ondanks dat het een heel serieus verhaal is, zit het boek ook vol met een soort onderkoelde humor die mij erg aanstaat. Ik ben heel benieuwd hoe ze al deze gebeurtenissen in een musical hebben kunnen gieten.
Ook weer een aanrader dus!

Dat waren ze!
Ik hoop dat er wat tips tussen zitten en dat ik iemand heb kunnen inspireren.
En laat me gerust de jouwe weten. Ik zit nog steeds goed in de leesmodus! 

Leeslijst van deze zomer (2)

Hier volgt deel twee van mijn leeslijst, van boeken die ik deze zomer las.
Deel 1 lees je hier. 

Lieve Mama van Esher Verhoeff

Misdaad is echt totaal niet mijn genre.
Toch vind ik de boeken van Esther Verhoef altijd wel aardig om te lezen.
Ik las dit boek omdat het door mijn zwager en schoonzus in ons zomerhuisje was achtergelaten.
Een verhaal over een jongen wiens vriend een overval pleegt bij een gezin. De vader des huizes vermoordt de indringer en het lijk moet weggewerkt worden. Het verhaal heeft een duidelijke structuur. Het ene hoofdstuk gaat over het gezin. Het andere hoofdstuk over die jongen wiens vriend dus vermoord wordt. En dat houdt het overzichtelijk.
Ik geloof dat ik aan dit soort boeken toch meer plezier beleef dan ik voor mezelf toe wil geven :-).

Judas van Astrid Holleeder

Nog zo'n boek dat ik las omdat het toevallig in het huisje lag maar zelf nooit zou kiezen. Astrid Holleeder schrijft in dit boek over haar broer, de crimineel Willem Holleeder. Een waanzinnig verhaal over een man die zijn familie terroriseert, afperst en met de dood bedreigt. Ontzettend moedig dat deze dame met dit verhaal naar buiten durfde te komen.
Soms wat langdradig, maar al met al met plezier gelezen.

Je hebt wél iets te verbergen van Maurits Martijn en Dimitri Tokmetzis

Dit boek zou eigenlijk iedereen moeten lezen die zich bezighoudt met mailverkeer, Whatsapp, Facebook, Twitter, Internet, mobiele telefoons, etc.
Ik zat meerdere keren met mijn oren te klapperen.
Het gaat er in dit boek om hoeveel er over jou bekend is en gedeeld wordt als je gebruik maakt van het internet. Wist je bijvoorbeeld dat de belastingdienst gegevens opvroeg bij beheerders van parkeerapps om fraude op te sporen? En dat ze die gewoon kregen van de beheerders? Totdat één beheerder zich afvroeg of dat wel mocht; het gaat immers om privé gegevens. De rechter gaf parkeerbeheer gelijk en sindsdien mag de belastingdienst het niet meer vragen. Maar had deze beheerder niet aan de bel getrokken, dan had de belastingdienst hier gewoon mee door gegaan zonder zich íets van de privacyregels aan te trekken.
Vanavond op het nieuws: Duo ( die van de studiefinanciering) vraagt gegevens op van de reizigers bij het openbaar vervoer om fraudeurs op te sporen.  Mag niet! Is privé!
Zodra jij inlogt op bijvoorbeeld Facebook wordt jouw data geveild en de hoogste bieder mag een advertentie plaatsen. Binnen een halve seconde!
En wat bijvoorbeeld als je zorgverzekeraar korting wil geven op jouw premie als je door het dragen van een FitBitkan laten zien dat je gezond leeft? Klinkt onwaarschijnlijk... maar zo onwaarschijnlijk is het dus niet.
Wat nou als banken jou pas een lening gaan verstrekken nadat ze jouw vrienden hebben gecheckt via social media? Pas als hun sociale klasse hoog genoeg is, is het voor de bank aannemelijk dat de kans groot is dat jij netjes je premie zal voldoen.
Het is voor de gebruiker totaal niet inzichtelijk wat er met onze data gebeurt.
Dit citaat van het allemaal wel goed samen: Facebook weet bij wie je gisteren op bezoek ging. De Belastingdienst zag hoe je er kwam. Apple hield bij hoe lang je er bleef. Samsung hoorde wat je er zei. En Google wist al dat je het van plan was.
Ik gebruik de computer en smartphone veel, maar ik heb er verder weinig verstand van. Toch was het boek voor mij makkelijk te begrijpen. Echt een múst read voor iedereen!!!

Selma van Carolijn Visser

Een heel aangrijpend verhaal over een Joodse vrouw, Selma de Vos. In de oorlog weet ze te ontkomen aan de nazi's. Als ze in Cambridge studeert leert ze een Chinese man kennen en ze gaat met hem in China wonen. Hij is wetenschapper in de psychologie, maar onder het regime van Mao wordt dat vak niet erkend en het tij keert. Als buitenlander is Selma sowieso een verdacht persoon. Selma zit klem in China: omdat ze geen Nederlands staatsburger meer is kan ze niet terug naar Nederland. Selma en haar man worden gevangen genomen en de kinderen moeten op jonge leeftijd alleen verder. Het verhaal loopt niet goed af. Carolijn Visser heeft dit boek prachtig geschreven. Ik las het in één ruk uit. En ik zie hier ook een hele mooie film in.

De geveugelde van Arthur Japin

De boeken van Arthur Japin lees ik altijd graag. De gevleugelde gaat over de Braziliaan Alberto Santos-Dumont. Hij droomt ervan te kunnen vliegen. Als hij naar Parijs verhuist maakt hij samen met Albert Chapin zijn droom waar. Hij is de eerste die een gemotoriseerde vlucht maakt.
De recensies over dit boek zijn niet zo heel erg lovend, maar ik vond het een prachtig verhaal.
Bijna een Gabriel Garcia Márquez-achtige sfeer (hoewel de boeken van Márquez vele malen mooier zijn).
Ik hoopte eigenlijk dat de heren Nungesser en Coli, de vliegeniers die als eersten de Atlantische Oceaan overvlogen (zie link ) ook nog een bijrol zouden spelen, het waren immers tijdgenoten, maar dat was helaas niet het geval. Van Coli wordt beweerd dat hij verre familie was. Tijdens een vakantie in Frankrijk hebben we op de klippen van Etretat een monument bezocht dat daar staat ter nagedachtenis aan Nungesser en Coli. Hun vliegtuig met de naam L'oiseau Blanc daar voor het laatst is gezien. Ze zijn tijdens hun transatlantische vlucht omgekomen en ieder spoor ontbreekt.

Stay tuned voor deel 3!

Leeslijst van deze zomer (1)

Zoals elk jaar plaats ik na de vakantie graag een overzichtje van de boeken die ik deze zomer las. 

Ik vind het altijd leuk om bij anderen ideeën op te doen en ik hoop dat ik anderen ook weer inspireer met mijn boekenlijstje. 
Enne... ik mag dan wel meer dan 100 boeken op mijn e-reader hebben, maar dat krat met boeken moest gewoon mee hoor :-). 

Zonder moeder van Karina Schaapman

Dit boek plukte ik op goed geluk van een boekenkastje in het buurtcentrum. Zo'n kastje waar je boeken weg mag leggen en mee mag nemen. 

Het gaat over een meisje van Indische afkomst die eind jaren '60 opgroeit. In eerste instantie samen met haar moeder. Maar als haar moeder een relatie krijgt met iemand uit het circus, en als ze bij het circus gaat wonen breken er betere tijden aan. Karina voelt zich er helemaal thuis. Maar als haar moeder ziek wordt moet ze als 13-jarige voor zichzelf zorgen. Een sociaal netwerk hebben ze niet. De buren accepteren hun niet als 'Indo's'. Ze verwaarloost zichzelf. Ze moet bij haar vader gaan wonen die ze nog nooit heeft gezien en door wie ze heel slecht behandeld wordt. Ze leidt uiteindelijk een leven via kraakscene, prostitutie, de entourage van Herman Brood, naar de politiek. 
Ik vond het een aangrijpend boek over een sterke vrouw. Bijzonder dat ze zich als politica zo bloot durft te geven. 

Vrij man van Nelleke Noordervliet

Een roman van Nelleke Noordervliet is eigenlijk altijd fijn om te lezen, vind ik. 

Deze was echter iets ingewikkelder. Het verhaal gaat over Menno Molenaar, een man uit de middeleeuwen. Het boek begint met de ontmoeting tussen de schrijfster en Menno. Menno studeert aanvankelijk geneeskunde, maar wordt via allerlei omwegen een soort spion voor Johan de Witt. Na een geweldadige actie gaat hij op de grote vaart. In Nieuw York probeert hij een nieuw leven op te bouwen. De schrijfster loopt deels in het nu met Menno Molenaar mee, en dat maakt het verhaal wat ingewikkeld. Dit naast allerlei intriges die spelen maakte het voor mij een lastig boek. 
Ik was er vóór de vakantie in begonnen en merkte dat het verhaal beter te volgen was toen ik lekker door kon lezen in de vakantie. 

De levens van Jan Six van Geert Mak

Ik ben écht fan van Geert Mak. Wat heeft die man een kennis en wat kan hij goed vertellen. 
De levens van Jan Six gaat over een aantal generaties van de rijke koopmansfamilie Six in Amsterdam. De familie verzamelt al sinds de 16e eeuw kunstvoorwerpen en ook gebruiksvoorwerpen en geschriften zijn eeuwen lang bewaard gebleven. Tot en met de balboekjes aan toe :-).  Aan de hand van de voorwerpen in het huis van de familie Six aan een Amsterdamse gracht beschrijft Geert Mak het leven van de Jannen Six en maakt hij door de voorwerpen de geschiedenis bijna tastbaar. De oude familie Six ging om met de groten der aarde van die tijd: Rembrandt, Vondel, Nicolaas Tulp, etc. 
Het leuke was dat veel figuren uit dit boek ook voorkwamen in het leven van Menno Molenaar uit het boek van Nelleke Noordervliet. Ik las deze twee boeken vlak na elkaar en door de duidelijke beschrijvingen van Geert Mak kon ik het verhaal van Menno Molenaar ook beter plaatsen. 
Ik vind het jammer dat ik in de vakantie geen toegang had tot internet want ik had graag de kunstwerken die hij beschreef opgezocht. 
Dit boek vind ik écht een aanrader! 

Na wat zwaardere kost is het altijd fijn om even bij te komen met een wat luchtiger boek: 

DJ van Kluun

Tja... een lekker tussendoortje. Niets meer, niets minder. Een lekker vlot verhaal over een man die na een scheiding de kans krijgt om een tijdje mee te gaan als journalist met een jeugdvriend die inmiddels een wereldberoemde DJ is. Samen gaan ze naar het Burning Man Festival midden in de woestijn van Nevada waar ze betrokken raken bij een schandaal. De Burning Man heeft altijd een bepaalde aantrekkingskracht op mij. Alles wat ik daar over lees of zie verslind ik bijna. Het is een feest midden in de woestijn. Ineens is daar een stad met allemaal gekke dingen en gekke mensen, en na afloop mag er niets meer van te zien zijn. Er wordt ook altijd een marathon gehouden. Het lijkt me te gek om daar midden in de woestijn,  's ochtends vroeg als iedereen nog dik aan het feesten is, een marathon te lopen. Hij staat nog op mijn lijstje zegmaar... en ik denk dat hij daar altijd zal blijven staan...

Wordt vervolgd in een volgend blogje.

Leeslijstje (deel 4)

Zoals beloofd, het laatste deel van mijn leeslijstje.

Eerder deze maand schreef ik deel 1, deel 2 en deel 3.
Vandaag, nu de herfst toch écht begonnen is (wat een wind en regen!) vertel ik over de laatste boeken die ik deze zomer en dit najaar heb gelezen.

De geschiedenis van mijn tanden van Valeria Luiselli

'Never judge a book by it's cover', wordt er vaak over boeken gezegd.
Maar eigenlijk doe ik dat altijd.
Ook dit boek heb ik gekozen vanwege de voorkant, en vanwege de titel.
Als medewerkster op een tandartsenpraktijk heb ik in de loop van de jaren toch een soort van vreemde liefde voor tanden gekregen.

De flaptekst:
'De geschiedenis van mijn tanden' is het verhaal van Gustavo Sánchez Sánchez, bijgenaamd Snelweg, naar eigen zeggen de beste veilingmeester ter wereld. Van kinds af is hij een verwoed verzamelaar. De groezelige nagelreepjes die zijn vader elke avond afscheurt en door de kamer keilt, vormen zijn eerste collectie.

Snelweg legt zich toe op de kunst van het veilen en blijkt daarin uit te munten. Naarmate hij ouder wordt, krijgen de verhalen die hij over de voorwerpen vertelt, steeds meer gewicht. Hij veilt zijn eigen krakkemikkige tanden door ze een voor een toe te dichten aan zijn favoriete filosofen en er een onwaarschijnlijk verhaal aan op te hangen. Op een veiling in Miami tikt hijzelf het gebit van Marilyn Monroe op de kop.

Ik heb het boek uitgelezen, maar daar is alles mee gezegd.
Ik blijf het vervelend vinden om het te zeggen wanneer ik een boek niet goed vind (de schrijver heeft er immers zijn ziel en zaligheid in gelegd) maar óf het ging me boven de pet, óf het was gewoon mijn humor niet, óf het was gewoon echt niet goed. Ik hou het op de eerste twee mogelijkheden. Jammer. De titel was zo veelbelovend en het plaatje sprak me zo aan.

Menthol van Frank Krake

Dit was wel weer een leuk boek met raakvlakken in het vak! 

De samenvatting:
Amsterdam, 1925. Joseph Sylvester, bijgenaamd Menthol, komt na een jarenlange zwerftocht aan in de hoofdstad van Nederland. Gevlucht voor de uitzichtloze situatie in zijn geboorteland Saint Lucia en voor de rassenhaat en het geweld van de Ku Klux Klan in Amerika. Een vlucht naar de vrijheid. Hij verdient zijn brood op markten met zijn Babajaba tandpasta, dat hij aanprijst als ‘het natuur geheim van het zwarte ras’. Daarmee trekt hij het hele land door. Complete steden en dorpen lopen uit. Menthol leert Nederland tandenpoetsen. Roosje Borchert is een vrijgevochten dame van stand en staat als mannequin bekend als het mooiste meisje van de stad. Als zij Joseph tegenkomt is het liefde op het eerste gezicht. Hij zwart, zij blank. Een schier onmogelijke combinatie in de jaren twintig van de vorige eeuw. Maar het paar trotseert alles en iedereen en trouwt. Zij gaan wonen in een provinciestad waar nog nooit eerder iemand een zwarte man heeft gezien. Twaalf jaar later breekt de oorlog uit. Opnieuw dreigt Joseph’s vrijheid te worden aangetast. Het echtpaar besluit te scheiden, uit pure liefde voor elkaar. En dat is maar goed ook….

Heel bijzonder, bizar, om te lezen hoe bijna een eeuw geleden werd gereageerd op mensen met een donkere huidskleur. En het lijkt me nu zo vreemd dat het een eeuw geleden niet gebruikelijk was om twee keer per dag je tanden te poetsen!
Een boek dat vlot wegleest, spannend en mooi geschreven is. De foto's in het boek laten het verhaal extra leven.

Lieveling van Kim van Kooten

Puck is jarig. Ze is vijf geworden, en ze staat met haar moeder op de stoep van een Rotterdamse achterstandswijk te wachten op een zwarte, glimmende auto. Naast hen staan hun koffers. Haar moeder heeft gereageerd op een contactadvertentie: ‘Heer (niet onbemiddeld) zoekt hulp in de huishouding’. En nu komt die meneer hen ophalen. Eenmaal in Zwijndrecht, in de kapitale villa waar de man woont, wordt Puck overladen met kado’s. Haar moeder, geestelijk matig begaafd, krijgt de leesmap en elke dag een fles rosé. De man – ‘ome meneer’ en later ‘papa’ genoemd – is pedofiel. Vanaf dag één wordt Puck misbruikt.

Zo begint het boek Lieveling. 

In Lieveling vertelt Kim van Kooten het verhaal van haar vriendin Pauline Barendrecht. Het is een boek met een zwaar onderwerp dat met heel veel humor (de plat-Rotterdamse oma!) toch luchtig blijft en dat vind ik heel knap gedaan!

Pogingen iets van het leven te maken, het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 1/4 jaar

Samengevat: Hendrik Groen mag dan oud zijn, hij is nog lang niet dood en niet van plan zich eronder te laten krijgen. Toegegeven: zijn dagelijkse wandelingen worden steeds korter omdat de benen niet meer willen en hij moet regelmatig naar de huisarts. Technisch gesproken is hij bejaard. Maar waarom zou het leven dan alleen nog maar moeten bestaan uit koffiedrinken achter de geraniums en wachten op het einde? In korte, ogenschijnlijk luchtige, maar vooral openhartige dagboekfragmenten laat Hendrik Groen je een jaar lang meeleven met alle ups en downs van het leven in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noord. Op de laatste dag van het jaar zal het nog moeilijk zijn om afscheid nemen van dit charmante personage...

Ik vond dit een superleuk boek. Zo geschreven dat je denkt dat dit dagboek écht door de oude bejaarde man zelf is geschreven. Knap!
Ik heb meerdere malen hardop zitten lachen.
Er is nog een tweede deel verschenen, maar daar wacht ik nog even mee, omdat ik bang ben dat dat een beetje veel van hetzelfde wordt.

De engel van Amsterdam van Geert Mak

Dit boek heb ik eigenlijk gekozen omdat ik naar een ander boek van Geert Mak op zoek was: De levens van Jan Six. Dat boek was uitgeleend in de bieb en ik liep tegen deze aan.
Geert Mak is altijd goed. En hoewel dit boek zéker niet het mooiste boek is dat ik van Geert Mak heb gelezen, is het toch zeker wel de moeite waard. 

Een verhalenbundel over Amsterdam. Ik denk dat het boek me nóg meer aan zou spreken als ik Amsterdam wat beter zou kennen.
Geert Mak kan heel onderhoudend en verhalend vertellen tegelijkertijd, en daarom vind ik zijn boeken altijd zo heerlijk om te lezen.
Tips die ik hier zomaar aan toe kan voegen:
De eeuw van mijn vader.
Hoe God verdween uit Jorwerd.

In Europa.

Lopen met van Lennep. 
Stuk voor stuk pareltjes over de geschiedenis.

Dit was mijn lijstje!
Ik heb wat leuke tips teruggekregen als reacties op mijn blogs (dank daarvoor) dus over een poosje komt er weer een vervolg. 

Leeslijstje (deel 3)

Afgelopen week schreef ik al twee blogjes over de boeken die ik deze zomer heb gelezen.
Mijn lijstje is nog niet klaar.

Het boek waar ik mijn blog vandaag mee begin is eigenlijk geen leesboek.
Het is ook geen boek van mij, maar van mijn docher.
Toch ga ik het vermelden omdat het zo'n ontzettend leuk boek is.

Wreck this Journal van Keri Smith

Normaal gesproken is het de bedoeling dat je zuinig bent op je boek. Je zorgt er tijdens het lezen voor dat het weer schoon en onbeschadigd in de boekenkast gezet kan worden. 

Bij dit boek is het de bedoeling dat je het juist vies maakt en sloopt. Op iedere bladzijde staat een opdracht. 

Loop door de modder en stap loop vervolgens over deze bladzijde. Plak hier je fruitstickertjes. Bind je boek aan een touwtje en slinger er hard mee in het rond. Breek de rug van het boek. Maak van deze bladzijde een trechter. Prik met je potlood gaatjes in deze bladzijde. 

Janneke kreeg dit boek voor haar rapport en ze is in de vakantie dagen zoet geweest met het uitvoeren van de opdrachten. Echt een leuke cadeautip voor meiden van ik schat een jaar of 9 tot 13 jaar.

Het achterhuis van Anne Frank

Eigenlijk haalde ik dit boek in huis omdat ik het verplichte kost vind voor mijn kinderen.
Jip is geen lezer, dus ik snap dat hij er niet aan is begonnen. Janneke is er een paar jaar geleden aan begonnen maar heeft niet doorgezet. Ik had gehoopt dat het haar, nu ze zelf 13 is, meer aan zou spreken. Helaas, heeft ze het niet gelezen. 

Zelf las ik dit boek voor het laatst toen ik een puber was. Hoog tijd om het nog eens te lezen dus. 

En jemig... het was nog net zo mooi als toen. In één ruk uitgelezen. Wat een aangrijpend verhaal. Eigenlijk denk ik niet dat het veel zin heeft om dit boek hier te vermelden. Iedereen zal het kennen en al gelezen hebben. Maar misschien raak je erdoor geïnspireerd om dit boek ook weer eens op te pakken. 

Hoe ik talent voor het leven kreeg van Rodaan Al Galidi 

Toen ik dit boek las was het gelukkig een paar dagen mooi weer om een paar middagen met dit boek in de hand lekker in de tuin door te kunnen brengen. Het was te mooi om weg te leggen.

De flaptekst:
Semmier Kariem vlucht uit Irak. Zeven jaar van honger, verdwalen en angst later landt hij op elf februari om negen uur - of was het om elf uur op negen februari - op Schiphol. In de chaos van die eerste dagen in Nederland kan hij zich het precieze tijdstip niet meer herinneren. Hij vraagt asiel aan. Wat hij niet weet is dat hiermee het langste wachten van zijn leven begint, in het asielzoekerscentrum, een wachtkamer die hij deelt met vijfhonderd anderen. Intussen bestudeert Semmier het land waar hij misschien ooit deel van uit mag maken, maar ook al verblijft hij er nu, hij blijft een buitenstaander. 'Nederland had mij drie dingen geleerd: niet meer respect hebben voor Europa dan voorzichtigheid. Een nette leugen is beter dan de rommelige waarheid. En ik kende nu het verschil tussen een omafiets en een vrouwenfiets.' 'Hoe ik talent voor het leven kreeg' is een roman over mensen die onderworpen zijn aan wetten en regels. Rodaan Al Galidi (Irak) putte voor deze roman uit zijn eigen ervaringen als asielzoeker.

Een prachtig en aangrijpend boek.
Voor mijn studie als verpleegkundige in obstetrie en gynaecologie schreef ik mijn eindscriptie over de begeleiding van de bevalling en kraamtijd bij asielzoekers. Daarbij liep ik een aantal dagdelen stage bij de medische dienst op een asielzoekerscentrum. Ik was daar weer helemaal terug bij het lezen van dit boek. Niet te geloven dat iemand het zoveel jaren volhoudt met 0,0 privacy en altijd zoveel mensen om je heen. Je hebt soms niet veel te kiezen, maar hier heb ik echt bewondering voor.
Mooi geschreven. Humor. Aangrijpend.
Een boek dat iedereen zou moeten lezen om het begrip dat er voor asielzoekers in Nederland vaak veel te weinig is, te vergroten.

't Jagthuys Merijn de Boer

Dit boek heb ik gekozen omdat ik het ergens op een lijstje tegenkwam bij de beste boeken van 2016 ofzoiets. Eigenlijk vond ik het maar een beetje een raar verhaal.

De korte samenvatting: 
Vera is zorgverlener en gaat op een dag naar een afgelegen en vervallen villa aan de Vecht, waar een moeder en haar zoon wonen. Hij is nog nooit buitenshuis geweest en heeft in zijn leven slechts een aantal mensen ontmoet. Vera valt als een blok voor de wereldvreemde kluizenaar. Hij heeft het verstand van een professor en het lichaam van een bouwvakker. ‘En ik heb hem helemaal voor mij alleen,’ denkt ze tevreden, ‘niemand weet dat hij bestaat.’ Ze probeert hem bij zijn moeder weg te halen.

Op zich een prima boek. Het leest makkelijk weg, is goed geschreven en blijft ook wel boeien. maar op de één of andere manier kan ik niet zoveel met de hoofdpersoon in dit verhaal. Ik zou dit boek dus niet heel hard aanraden, maar mocht je het in handen krijgen, dan is het ook weer niet heel erg zonde van je tijd ofzo.

Ik hou het hier weer even bij in dit blog.

Er volgt er nog eentje denk ik. Dan ben ik weer helemaal bij.

Leeslijstje (deel 2)

Gisteren  begon ik  aan een overzicht van de boeken die ik de afgelopen periode heb gelezen.
Vandaag dus het vervolg.

Solitude van Jeroen Thijssen

Ik zei het gisteren al. Ik hou van boeken over lange familiegeschiedenissen. Dit is er ook weer zo één. Heel anders qua sfeer als 'De Stamhouder' waar ik gisteren over schreef. 

Boeken over het oude Nederland Indië hebben bij mij altijd een streepje voor.
Goed geschreven. De sprongen in de tijd, van de broers in Indië naar de broers (kleinzoons) in Nederland in de jaren '80, houden de afwisseling erin.
Ook weer zo'n lekker dik boek, waarvan ik het jammer vond dat ik het uit had.

Uitgeverij Nieuw Amsterdam schreef er het volgende over:

Een Indische familiegeschiedenis. Wanneer Frank en Robert het huis van hun opa leeghalen, ontdekken ze hun duistere familiegeschiedenis. Hun voorvaderen hebben meegevochten op Lombok in 1896; ze ondergingen de gruwelen van de oorlog en vestigden zich met de verworven buit als echte kolonialen in Nederlands-Indië, de een als planter, de ander als journalist. Dagboeken en andere documenten uit de vorige eeuw brengen Frank ertoe de geschiedenis van zijn opa en diens vader te reconstrueren. Erfelijke belasting en onverwachte familiebanden vormen een rode draad, en de Indische wortels zitten dieper dan Robert en Frank, in Nederland opgegroeid, ooit voor mogelijk hadden gehouden.

Anatomie van een soldaat van Harry Parker

Dit vond ik een heel bijzonder boek. Het boek bestaat uit korte hoofdstukken die steeds vanuit een ander perspectief worden geschreven. Zo is bijvoorbeeld in het ene hoofdstuk een kogel aan het woord, gevolgd door de baret, en in een ander hoofdstuk het draadje van de infuuslijn of een stapeltje bankbiljetten. Ook lopen de hoofdstukken niet in chronologische volgorde en de beschrijvingen horen ook niet altijd bij dezelfde persoon. Per hoofdstuk weet je dus niet meteen waar en op welk moment in de tijd iets zich afspeelt. In het begin is het daarom een beetje lastig om te ontdekken waar de schrijver met zijn verhaal naartoe wil. Al gauw blijkt dat het verhaal gaat over een soldaat die in de oorlogsgebied bij een explosie ernstig gewond is geraakt en aan het herstellen is van zijn verwondingen. Ik heb bij het lezen van dit boek heel vaak aan mijn zwager moeten denken, die een aantal jaren geleden ernstig gewond raakte bij een motorongeluk. Ik denk dat ik ook daardoor dit boek zo heftig vond. 

Harry Parker verloor zelf beide benen na een explosie tijdens de oorlog in Afghanistan.

Ivanov van Hannah Berrevoets

De flaptekst: 
Moskou, 1922: De tsaar is verdreven, de bolsjewieken hebben de macht gegrepen en de vooruitstrevende wetenschapper Ilya Ivanov heeft één droom. Hij insemineert chimpansees met mensensperma om zo een heel nieuw, hybride wezen te kweken: half mens, half aap.

New York, 1994: De aidsepidemie is op een hoogtepunt, de stad wordt geteisterd door bedbugs en de jonge, homoseksuele Felix van der Elsken komt aan op JFK Airport. Hij is hier voor een studie journalistiek, maar toch vooral om te worden wie hij altijd wilde zijn. Het lukt Felix alleen niet zijn draai te vinden, tot hij virologe Helena Frank ontmoet. Zij onderzoekt de oorsprong van het hiv-virus en is geobsedeerd door de fameuze kruisingsexperimenten van Ivanov. Felix is op zijn beurt gefascineerd door Helena en haar jongere assistente Lois, en raakt verstrikt in een gevaarlijke driehoeksrelatie: wat wil Helena van hem, wat wil hij eigenlijk van haar? En welk geheim verbergen de twee vrouwen? 

Een mooi boek met meerdere lagen en verschillende verhaallijnen. Het belangrijkste is de ethische kwestie: wat is wel en niet geoorloofd in de wetenschap? Het boek staat niet in mijn persoonlijke op 10, maar is toch zéker wel de moeite van het lezen waard!

Ma van Hugo Borst

Wat een mooi en lief boek dit. Zo vol liefde schrijft Hugo Borst over zijn dementerende moeder.

Echt... dat mijn eigen moeder overleed toen ze 49 jaar was, is een groot gemis. Maar toen ik dit las kon ik alleen maar denken dat ik zo blij was dat me zoveel verdriet bespaard is gebleven.
Jammer dat het boek in een middagje uit was...

Mijn leeslijstje is nog lang niet klaar, maar dit blogje is weer lang genoeg.
Stay tuned for more!

Leeslijstje (deel 1)

Al weken was ik van plan om de boekentips van de boeken die ik de afgelopen zomer heb gelezen hier te delen. Het kwam er steeds niet van.
Waarom niet? Juist ja... ik was druk met lezen.
Ik had een paar boeken liggen waar een deadline op stond. Ik had ze geleend bij de bieb en ik kon ze niet verlengen omdat ze gereserveerd waren voor een andere lezer.
Dat was dus hard werken.
Vannacht om 1.30 uur legde ik deze pil weg:

Een klein leven van Hanya Yanagihara 

Ik vraag me bij dit boek steeds weer af: Wat heb ik nu eigenlijk gelezen en waarom bleef het me zo boeien dat ik door wilde lezen? Ik heb in het begin een paar keer de neiging gehad om niet verder te lezen. Het kwam wat moeizaam en traag op gang. Maar op bol.com las ik dat ik toch écht even door moest zetten. En dat deed ik dus braaf.

Ik kopieer even een korte beschrijving uit de Volkskrant:

Een klein leven (A Little Life) begint verraderlijk rustig, ja bijna kabbelend. We maken kennis met vier vrienden die zijn afgestudeerd aan een prestigieuze universiteit. Ze gaan in New York wonen, om daar carrière te maken.
En jawel: stapje voor stapje gebeurt dat. Willem, een would-be-acteur die - uiteraard - in een restaurant werkt, ontwikkelt zich tot een ware ster. JB wordt een succesrijk kunstenaar. Malcolm groeit uit tot een globetrottende toparchitect. En hoofdpersoon Jude, wiens verleden in nevelen is gehuld, wordt een briljant jurist.
Gaandeweg richt de roman zich steeds meer op Willem en Jude, die een liefdesrelatie hebben, en worden hier en daar tipjes van de sluier rond Judes verleden opgelicht.

Veel passages zijn echt te gruwelijk om te lezen. Het boek is dik (750 bladzijdes) en de bladzijdes hebben een volle bladspiegel en kleine lettertjes. Er komen veel personages in voor, wat het voor mij ook altijd verwarrend maakt. Het verhaal is toch vaak wel veel van hetzelfde. Maar toch... Ik bleef lezen, uren en uren achter elkaar. Het is vaak nachtwerk geworden de afgelopen weken. Was het de sympathie voor de hoofdpersonen? Was het het verhaal dat me zo raakte?

Ik vond het een uniek boek. Onvergelijkbaar met alles wat ik ooit gelezen heb.

Voor de bikkelaars onder de lezers, die een moeilijk verhaal niet uit de weg gaan, die hard willen werken om een boek te lezen, is dit echt wel een aanrader.

De wildernis in van John Krakauer

In het verleden heb ik op mijn blog al eens verteld over de film Into the wild.

Een film over een jongen die afstand neemt van al zijn bezittingen, van zijn familie en na een rondreis door de VS de wildernis van Alaska in trekt.
Een prachtige film. Een mooi en intrigerend verhaal. En de hoofdpersoon... Zo'n jongen waar ik 25 jaar geleden smoorverliefd op had kunnen worden en die ik nu best als zoon of schoonzoon zou willen hebben.
Het verhaal loopt niet goed af. Christopher McCandless, alias Alexander Supertramp, wordt dood gevonden in een verlaten bus die hij gebruikte als schuilplaats in Alaska. Oorzaak: verhongering.

Het boek is geschreven door een journalist die voor een tijdschrift een kort artikel schreef over dit macabere voorval. Het liet hem niet los en hij onderzocht wie McCandless nu eigenlijk was, wat hem dreef om alles achter zich te laten en hoe het kon dat hij zo noodlottig aan zijn einde is gekomen.

Ik kan niet kiezen wat ik mooier vond, de film of het boek. De film bevatte zulke mooie beelden. En de muziek! De muziek in de film is van Eddie Vedder, de zanger van Pearl Jam. Eén van mijn favorieten! Maar het boek geeft zoveel meer achtergrond dan de film.
Mijn advies: kijk eerst de film en lees dan het boek.

Oke... even een voorproefje dan:

En nog eentje... omdat de stem van Eddie Vedder zo mooi is.

Met beelden van de echte Alexander Supertramp.



Echt... dit hele verhaal boeit me mateloos. Ik ben uren zoet geweest met het bekijken van docu's op Youtube over dit hele gebeuren en het luisteren naar de muziek die Eddie Vedder erbij gemaakt heeft.



Nog één boek. De rest doe ik in een volgend blog.


De Stamhouder van Alexander Münninghof

Dit is écht een boek naar mijn hart! Een familiegeschiedenis doe zich uitrolt over een paar generaties. Een lekker langzaam verhaal. Of eigenlijk niet een verhaal maar een documentaire over de familiegeschiedenis van de schrijver.

Ook hier kopieer ik voor het gemak even de samenvatting:

Ik ben geboren op 13 april 1944 in Posen, een oude Poolse stad die eeuwenlang Pozna werd genoemd. Maar toen ik er geboren werd, te midden van bombardementen die het einde der tijden leken aan te kondigen, was dit Posen een Duitse stad vanwaaruit Hitler-Duitsland zijn Heerestruppen naar de Sovjet-Unie had gestuurd en die nu de verminkten, de gewonden, de doden en een onafzienbare stoet vluchtelingen terugkreeg.
Mijn familie had deel aan dat drama. Over hen gaat dit boek. En over de gevolgen van de oorlog. Over een sluwe grootvader, die op spectaculaire wijze een van de rijkste mensen van Letland was geworden, maar twee dagen voordat de oorlog uitbrak met zijn Russische vrouw en vier kinderen, met achterlating van al zijn bezittingen, moest vluchten naar Nederland. Over een naïeve vader, die aan het Oostfront, in het uniform van de Waffen ss, uit idealisme tegen de Sovjets vocht en vervolgens in Nederland ten onder ging. Over een moeder, die na de scheiding naar Duitsland vluchtte en mijn moeder niet mocht zijn. En over mij, de kleinzoon, de zoon, de stamhouder.

Ik heb dit boek echt met veel plezier gelezen. Het is heel erg mooi geschreven. Ook het perspectief spreekt me aan: De stamhouder die in Nederland in de oorlog opgroeide met een vader die bij onze vijand vocht. Mooi hoe de karakters, vooral de grootvader, 'de Oude Heer', zijn neergezet.
De ongelooflijke gebeurtenissen. De vader die hem in de steek heeft gelaten. Er werd behoorlijk wat gemanipuleerd in die tijd door die familie. En toch is het allemaal echt gebeurd.
Leuk ook dat ik de omgeving waar het zich afspeelt, de laan van Nieuw Oost Indië in Voorburg, goed ken. Als puber heb ik jarenlang, dag in dag uit, die laan afgefietst op weg naar school.
Eén van de mooiste boeken die ik ooit heb gelezen!

Hoe de week van Tas was (3)

Het is alweer dinsdag. Tijd voor mijn wekelijkse update.

Ik wil de mensen bedanken die vanuit verschillende hoeken hebben gereageerd op mijn stukje over de sclerodermie vorige week. Soms een tip, soms een hart onder de riem. Maar ik ben wel weer wat wijzer geworden. Bedankt daarvoor.

De week begon vorige week dinsdag met een somber loopje. Wat een verschil met het zonnige weer van vandaag!
Maar... met wat doorbijten de loop weer met een kilometer verlengd.
Ik merk dat de conditie steeds wat beter wordt en dat de verstevigende core-trainingen van de laatste weken het lopen ook positief beïnvloeden.

Plaatje van onderweg. Uitzicht op de haven van Antwerpen.

Op woensdag was het weer naailes.
Ik zit nog steeds volop in de kraamcadeau's.

Voor de babyshower van mijn schoonzus (zie zondag) maakte ik een tutteldoekje en een slabbetje.
Supergave stof heb ik hiervoor gescoord. Een verschoonmatje is in de maak. Ik moet opschieten want we weten nu dat de baby (joehoe! een nichtje !!!!)  in week 38 wordt gehaald.

Van donderdag op vrijdag had ik het rijk alleen. Althans... de kinderen waren gewoon thuis hoor, maar Mr.C. ging naar het vakantiehuisje om het halletje nog van een laatste laag witsel te voorzien.
Tijd genoeg om even meters te maken in een boek waar ik heel graag in door wilde lezen.
Het is voor sommigen misschien een vaag onderwerp maar voor mij eigenlijk zo logisch als het maar zijn kan. Het boek heet Ki, kracht van binnenuit (Hans Peter Roel).

Het is geen literair hoogstandje maar het leest als een trein.
Kort samengevat: als je je richt op je Ki-punt (zo'n 3 centimeter onder je navel) en daar de levensenergie door laat stromen, dan kan je meer dan je denkt.
Al lezende en googelend kwam ik erachter dat ik het begrip niet voor het eerst hoorde.
De Boeddhisten noemen het Ki. De Chinezen Chi. In de yoga is het je sacrale chakra. Bij de cranio-sacraal therapeut ben ik verschillende elementen van Ki ook al eens tegen gekomen.

Vrijdagmiddag ging ik lekker met mijn vriendin naar de sauna.
Zonder foto.
Genoten van het badderen, de dompelbaden, lekker eten,een wijntje en vooral veel kletsen. Vroeger woonden we tegenover elkaar en spraken we elkaar meerdere malen per week. Nu nog maar een paar keer per jaar. Het was fijn en we hebben afgesproken dat we dit gewoon een paar keer per jaar gaan herhalen.
Zo'n saunadagje is altijd net een korte vakantie.

Zaterdagmiddag maakte ik een kraamcadeau voor de dochter van een vriendin, passend bij haar eerdere bestelling.

Op haar verzoek maakte ik een verschoonmatje. Voor het goede doel, voor No Guts No Glory.
Als extraatje maakte ik voor haar een tutteldoekje en een slabbetje erbij. 

Wat is het toch altijd heerlijk om even te snuffelen aan zo'n lieve kleine baby!

In de avond besloot ik de Ki toe te passen in mijn dagelijkse buikspiertraining.
Sinds twee maanden doe ik samen met mijn vriendin Kleine Tas, mee aan verschillende 'challanges'. Vorige maand hadden we de 'Plank'-challenge en nu dus de Abb-challenge.
Via facebook krijgen we dagelijks door wat we moeten trainen. Bij de plank was het opbouwend van 20 seconden planken naar 5 minuten planken.
Nu doen we bijna dagelijks een circuitje van verschillende buikspieroefeningen. Zelf breiden we het wat uit met wat oefeningen voor de armen. Via whatsapp weten we elkaar dagelijks te motiveren.

Het was heel bijzonder.
De series oefeningen werden de afgelopen weken langer en zwaarder en hijgend en puffend voltooide ik mijn series. Uiteindelijk werd het te zwaar en moest ik de oefeningen in etappes hakken.
Terwijl ik focuste op mijn Ki jaste ik  deze avond in één keer 105 sit-ups, 160 crunches, 60 leg-raises en 95 seconden plank eruit. Hatseflats! Ik wil niet zeggen dat het zonder moeite ging maar het ging wel makkelijker dan de dagen ervoor. Maf hè? Of eigenlijk ook niet...

Zondag was de babyshower voor mijn schoonzusje.
Een tafel vol hapjes, veel cadeau's en een middag vol gezelligheid.
Maar vooral een prachtige taart gemaakt door een vriendin van mijn schoonzus.

En maandagavond was ik moe van het drukke weekend en de ritten naar boven de rivieren. Dat autorijden kost me altijd ontzettend veel energie. Misschien moet ik tijdens het autorijden ook meer in mijn Ki gaan zitten :-).
Het was een drukke dag op de praktijk. Ik ging op tijd naar bed en nog voordat ik een paar bladzijdes verder had gelezen in Ki, vielen mijn ogen al dicht. Ook wel eens lekker zo'n lange nacht!

Mijn vakantie leeslijst

De vakantie is alweer een poosje voorbij, maar ik wil toch mijn leestips nog even delen hoor.

Lezen... dat is eigenlijk wat ik het liefste doe in de vakantie.
Lezen dat IS mijn vakantie.
Zonder boeken zou een vakantie voor mij geen vakantie zijn.

's Morgens als ik wakker word, met mijn toet in het opkomende zonnetje.
De kinderen nog op bed. Te vroeg voor het ontbijt. Maar wel alvast een lekker kopje thee.
Overdag op het strandje of bij het zwembad. Zie mijn profielfoto.
Dit jaar is hij vernieuwd. Zelfde strandje, zelfde houding, zelfde bootje op de achtergrond, ander boek.

Of 's nachts, als ik mijn hoofd niet stil kan krijgen. Juist in de vakanties kan ik ontzettend liggen malen over de malle molen die na bij thuiskomst weer gaat draaien, en om alles wat ik nog moet en alles wat eigenlijk anders zou moeten.
Maar ik laat me niet meer gek maken. Ik pak mijn reader of mijn boek, en ik lees net zo lang tot mijn ogen dichtvallen. En als ik toch weer wakker word, dan pak ik gewoon het verhaal weer op.

Hier mijn lijstje. Vertel ik ook gelijk een beetje wat ik ervan vond.
Achter ieder boek heb ik een samenvatting of recensie van internet geplakt. Wel zo makkelijk, dan hoef ik het allemaal niet zelf te bedenken.

De kraamhulp van Esther Verhoef

Ik heb het gelezen omdat het toevallig in ons vakantiehuisje lag.
Eigenlijk is dit niet echt mijn genre. Ik vind deze boeken eigenlijk ' te makkelijk'.
Ik heb het uitgelezen in de nacht voordat we op vakantie gingen. En omdat ik van de pret niet kon slapen ben ik in één ruk doorgegaan tot het einde. Spannend en het las lekker weg.
Maar als je me vraagt naar het plot? Ik weet het niet meer. Ik zou even terug moeten bladeren in het boek. Nou ja... nu kan ik dus ook niks verklappen.

*recensie*



De omweg van Gerbrand Bakker

Eigenlijk vind ik alles van Gerbrand Bakker mooi! Hij schrijft zinnen als pareltjes en weet de sfeer altijd prachtig neer te zetten.
Dit boek heb ik een paar jaar geleden al eens gelezen, maar dat wist ik niet meer. Omdat het zo mooi was heb ik het toch maar weer helemaal uitgelezen.
Het verhaal gaat over een zieke vrouw die vlucht van haar man en zich terugtrekt in een afgelegen plaats in Wales. Wanneer heer echtgenoot naar haar op zaak gaat, voel je al van te voren aan hoe dit af gaat lopen. De schrijver geeft beetje bij beetje de geheimen prijs. Mooi geschreven, echt een aanrader!

*recensie* 


De IJsmakers van Ernst van der Kwast

Verrassend leuk! Dit was het eerste boek dat ik las van van der Kwast en ik ben benieuwd naar andere boeken van hem. Een verhaal over de Italiaanse familie Talamini die in de zomermaanden ijs verkoopt in Nederland en in de wintermaanden terugkeert naar het ijsmakersdorp in Italië. Een familiegeschiedenis. Een boek over familietwist en schuldgevoel. Over een jongen die er de voorkeur aan geeft om dichter te worden in plaats van de familietraditie voort te zetten. Een verhaal over de geschiedenis van ijs. Kortom, een veel omvattende roman die ik met heel veel plezier heb gelezen.

*recensie* 

De Hongerspelen van Suzanne Collins

Op nadrukkelijk verzoek van mijn elfjarige omdat ze het zo'n goed boek vond. Ik begon een beetje met tegenzin en om haar te plezieren. Fantasy... ook niet mijn favoriete genre. Ik heb er geen spijt van gekregen. Ik kon het boek niet wegleggen en ben in één streep naar het eind gegaan. Een boek over een (verzonnen) land waarin ééns per jaar 24 mensen (een jongen en een meisje tussen de 12 en 18 jaar) uit de 12 verschillende districten van het land met elkaar moeten strijden tot de dood erop volgt. Ondanks dat ik het onderwerp te gruwelijk voor woorden vind en ondanks dat het een jeugdboek is, heeft het verhaal me ontzettend gepakt. Het boek vind ik heel goed geschreven en ik kan niet wachten tot ik tijd heb om samen met mijn dochter de verfilming van het boek te gaan kijken.

*samenvatting*

La Superba van Ilja Leonard Pfeijffer

Dit boek heb ik gekozen omdat ik de schrijver 'ken'. Alleen kent hij mij niet :-).
Als kleuter zat ik bij zijn zus in de klas en toen ik op de middelbare school zat, zat hij bij mij op school.
In niets kan ik zijn verschijning van toen rijmen met het uiterlijk en de uitstraling die de schrijver nu heeft. Wat vond ik ervan?...
Uiteindelijk heel goed, Maar dat duurde even. Op het moment dat een geamputeerd damesbeen in één zin wordt genoemd met seksuele fantasieën heb ik eigenlijk al gegeten en gedronken. Achteraf ben ik toch blij dat ik heb doorgezet.
Het is een boek over de liefde voor de stad Genua. De schrijver vertelt in briefvorm aan een vriend zijn verhaal. Sommige passages zijn echt prachtig. Vooral de beschrijving van de vlucht van één van de vluchtelingen die de schrijver op één van vele terrassen in Genua tegenkomt zal me bijblijven. Zo aangrijpend en zo mooi geschreven... En ook een heel verrassend plot in dit boek.
Eigenlijk een raar boek. Sommige passages vond ik te ranzig voor woorden, maar andere passages waren echte juweeltjes!

* recensie*

Kom hier dat ik u kus van  Griet op de Beeck

Dit boek heb ik gekozen vanwege de grappige voorkant.
Een boek van een Belgische dame. Dit boek bestaat uit drie delen. Het vertelt over de 9-jarige Mona, Mona als begin twintiger en Mona als begin 30-er. Een verhaal over een ogenschijnlijk normaal gezin waarin de omgang compleet verstoord is. Een beklemmend boek dat ik wel heel mooi vond om te lezen.

*recensie*

Het leven maar dan beter van Anna Gavalda

Dit boek bestaat uit twee aparte verhalen, die behalve het thema, niets met elkaar te maken hadden. Ik vond dat verwarrend. Ik was in het tweede deel steeds op zoek naar de link met het eerste deel en wachtte eigenlijk op het moment dat de twee verhalen bij elkaar kwamen, maar dat gebeurde maar niet. En toen was het boek ineens uit.
Twee verhalen over twee mensen die door een ontmoeting met een persoon opeens aan het denken worden gezet over de invulling van hun leven.
Van alles wat ik heb gelezen deze vakantie vond ik dit boek het minst leuk.

* recensie* 


Het keukenhuis van Kathleen Grisson

Mooi! Een boek dat zich afspeelt in de tijd van de slavernij op de grote plantages. Een vleugje keukenmeidenroman, een vleugje gejaagd door de wind. Ik moest even wennen aan de schrijfstijl van de dialogen, dat is in  'spreektaal', maar uiteindelijk vond ik dat niet echt heel hinderlijk.

*recensie*







Helena van Edwin de Vries

Na één bladzijde had ik in eerste instantie geen zin meer in dit boek. Ik verwachte een flutverhaal over de liefde van een man voor zijn hondje. Uiteindelijk bleek het een aangrijpend verhaal te zijn over een man, bij wie het afscheid van zijn hondje herinneringen oproept aan het overlijden van zijn zoontje. Het verhaal vond ik mooi, de schrijfstijl wat minder, maar toch zeker de moeite waard. Het verhaal las makkelijk weg.

*recensie*



Wij van David Nicholls

Geen idee waarom ik dit boek heb gekozen. Schrijver onbekend. Titel weinig spannend. Cover niet echt pakkend. Toch was het een supergrappig boek. Het gaat over een gezin, man, vrouw, puberzoon. De vrouw heeft plotseling te kennen gegeven dat ze wil scheiden. Ze besluiten toch de geplande trip , de Grand Tour, door Europa met zijn drieën te gaan maken. Zoonlief heeft er geen zin in. Vader hoopt dat het een laatste redmiddel is, en moeder heeft er hele andere ideeën over dan vader en zoon. Ze zoon besluit tijdens de trip al  gauw alleen verder te gaan. Vader gaat naar hem op zoek, en zo komt hij steeds in hilarische situaties terecht.

*recensie*


PAAZ van Myrthe van der Meer

Een verhaal over de opname van Emma op een psychiatrische afdeling in een algemeen ziekenhuis. Over depressie, therapie, uitzichtloosheid en de moed om door te gaan en de hoop om beter te worden. Ik dacht er wel even doorheen te fietsen, door dit boek, maar ik vond het ontzettend aangrijpend. En aan de andere kant ook weer vol humor geschreven.

*recensie*





De Grote Wereld van Arthur Japin

Dit boek had ik eigenlijk al vóór de zomervakantie gelezen, maar wil ik toch wel even noemen omdat ik het toch wel een aanrader vind. Het is een dun boekje, een boekenweekgeschenk. Het gaat over de bizarre wereld waarin lilliputters tentoongesteld worden in speciale rondtrekkende lilliputterdorpen.
Een sprookje, op waarheid gebaseerd.

*recensie*





Het gouden ei van Tim Krabbé

Om Jip een beetje door zijn leeslijst en boekverslagen heen te helpen, besloot ik om met hem mee te lezen. Hij heeft moeite om de hoofdzaken van de bijzaken te onderscheiden, en je kan toch makkelijker helpen met een samenvatting als je het boek zelf ook kent.
Ik had het boek zelf niet voor mijn eigen leeslijst gelezen toen ik examen moest doen, omdat iedereen het al las en omdat ik het te makkelijk vond. Maar ik was er altijd wel benieuwd naar. Dus nu was daar mijn kans :-). Een leuk boek. Verrassend modern qua stijl voor een boek dat eigenlijk al tientallen jaren geleden is geschreven. Het leest als een trein, is spannend en ik las het in middagje uit.

*recensie*


En nu ben ik bezig aan Een Vlugt Regenwulpen van Maarten 't Hart. Ook omdat het toevallig in het vakantiehuisje lag.
Je kan zeggen wat je wil over Maarten 't Hart, maar ik heb zijn boeken altijd ontzettend graag gelezen. Vóór de vakantie las ik de roman 'Magdalena' die hij uitgaf na het overlijden van zijn moeder. Over zijn liefde voor zijn moeder, maar vooral ook over haar eigenaardigheden. En na dat boek had ik eigenlijk wel zin om een ouwetje van 't Hart te herlezen.

*recensie* 
*recensie*

Het is een hele lijst geworden.
Leuk, om alles zo weer eens terug te halen.
Wellicht halen jullie er nog leestips uit.
Ik ben ook benieuwd naar jullie vakantielijstje!
Laten jullie me je tips weten?