Zwijmelen op Zaterdag: Put your Back into the Oar

Deze week was een fijne week. Ik heb iets gedaan wat ik nog nooit eerder in mijn leven heb gedaan, én ik stond twee keer voor het podium bij De Staat. Twee avonden omdat de show zo vet was, én omdat het kon. 
Wat ik voor het eerst in mijn leven deed was roeien in zo'n smal roeibootje. Als sport zegmaar. 
En deze twee dingen ga ik in dit blogje met elkaar verbinden.

Ik ging deze week naar een open dag op een roeivereniging.
Ik roep al maanden dat ik echt weer in beweging moet komen. Als in dat ik intensiever moet gaan bewegen. Maar het lukte me maar niet om de stap te zetten. Het Natasja-volume blijft maar uitdijen, mijn conditie is op een absoluut 0-punt, en ik word stijver en stijver. 
Gelukkig kunnen de boten mijn gewicht dragen, en lukte het ook om de boot in- en weer uit te stappen. Niet heel soepel. De bewegende beelden hiervan zijn onder mijn subtiele dwang gewist...
Maar ik heb, na een proefles,  besloten me aan te melden. Ik hou van buiten sporten, ik hou van water, en ik denk dat de cadans van het roeien mijn drukke hoofd in balans kan brengen. En daarbij: al je spieren krijgen een beurt: benen, buik, armen, rug, borst....
Ik ga zien wat het me brengt. 

En natuurlijk train ik hiermee gelijk voor de rowing pits die ik deze zomer op de festivals ga meemaken.
Het nummer dat ik vandaag deel van Amon Amarth is een ode aan de Viking Row en daarmee aan de fans in de rowing pit. Met zijn allen je schouders eronder zetten om iets te bereiken. 
Heb je geen idee wat je je voor moet stellen bij de rowing pit? Het wordt wel duidelijk als je de clip bekijkt. Mocht het je muziek niet zijn, maar wil je toch een mega rowing pit zien? Na 4 minuten brengt de camera de pit mooi in beeld. 

De rowing pit is een variant op de mosh pit. Een andere variant van de mosh pit is de cirkle pit. Ik heb me laten vertellen dat de circle pit is ontstaan bij het nummer Witch Doctor van De Staat. Ik denk zelf dat de cirkle pit al ouder is, maar het nummer heeft zéker bij gedragen aan de populariteit van dit verschijnsel. 

En daar komen deze twee gebeurtenissen van deze week mooi samen: de cirkle pit van De Staat en de rowing pit van Amon Amarth. 
En omdat ik Witch Doctor één van de vetste nummers allertijden vind, plaats ik vandaag gewoon twee liedjes. Ook gewoon omdat het kan. 

Wil je mee zwijmelen? Plaats je link dan in de comments.

Zwijmelen op Zaterdag: Aerials

De 'Vastenavend' is weer voorbij.
Het leven 'beneden de sloot' gaat weer zijn normale gang.
Ik ben dit jaar volledig in de leut gedoken.
Ik had wat ochtenden vrij genomen om mijn roes uit te slapen en gelukkig kreeg ik een bedje aangeboden in Bergen op Zoom, want nu ik verhuisd ben kan ik niet zomaar meer op de fiets naar huis als ik wat drankjes op heb. Er gaat tegenwoordig wat planning aan vooraf. 

Ik ben het feest gaan omarmen. De creativiteit. De geweldige sfeer in de stad. De verhalen, legendes, die bij de Bergse Vastenavend horen. De tradtities. De eigen liedjes, die iedereen in de stad meezingt, maar die je in geen enkele andere stad hoort. 
We kleden ons in beginsel allemaal hetzelfde, met ons gordijntje, hoedje, rode zakdoek, bontjas en de dweil op de kont. Maar toch geeft iedereen er zijn eigen creatieve slinger aan. Rangen en standen verdwijnen. 
Behalve de Prins, Steketee, de Nar en de Grootste Boer zijn we is in de stad een paar dagen allemaal elkaars gelijke. 

En dat brengt me bij een liedje van een hele andere orde. 
Aerials van System Of a Down, van het album Toxicity. 
Het album staat al weken op repeat in mijn auto. 
Ik hou van de afwisseling in de liedjes van SOAD. Soms heel erg staccato, afgewisseld met hele melodieuze stukken. En ik vind de zangkunsten van zanger Serj Tankian geweldig. 
(Mocht er iemand een ticket overhebben voor het optreden in Düsseldorf deze zomer... kies mij!) 

Aerials is een wat melodieuzer nummer. Het gaat erover (zegt men)  dat men vaak denkt dat we individuen zijn, maar dat we onze eigen identiteit kunnen verliezen en precies als alle anderen worden. 
En was dat nou net niet wat er met de Vastenavend gebeurde? Dat we ons allemaal hetzelfde kleedden waardoor we allemaal elkaars gelijke werden?

Mocht je mee willen zwijmelen? Plaats dan je link in de comments. 

Zwijmelen op Zaterdag: Marrakech

Ik heb weer iets impulsiefs gedaan. 

Soms moet je inhaken op dingen die voorbijkomen. Ik doe dat best vaak eigenlijk, denk ik.
Deels omdat ik alleen ben... Niemand vindt er iets van als ik niet thuis ben. Niemand bemoeit zich met wat ik wel of niet doe. Mensen juichen hooguit met me mee, of zijn soms een beetje bezorgd. Of allebei tegelijk. 

Vorige week vertelde een vriendin dat ze een reis naar Marokko had geboekt. Zo'n reis met een vliegtuig en een bus, en allemaal mensen en een gids met een rood parapluutje. Ze vroeg of ik mee wilde. 

Tja, ik heb nog nooit ergens de wens gehad om naar Marokko te gaan. En een reis met een bus? Ik vind het helemaal niet aantrekkelijk, want er zijn mensen in zo'n bus. Mensen waar je een hele week aardig tegen moet doen. En vliegen? Ik kan me de laatste bijna zenuwinzinking van mijn laatste vliegreis nog levendig voor de geest halen. 

Maar... eerlijk is eerlijk: mijn laatste vakanties in mijn uppie waren best pittig. Leuk, maar vol uitdagingen en eerste keertjes alleen. 
Daarbij heb ik op het werk best pittige weken (maanden) gehad. Dus het lijkt me even heel fijn om een poosje in een compleet andere wereld als een schaapje achter een gids aan te lopen. En mijn vriendin is bij me, ze reist veel, dus ze loodst me vast wel het vliegveld over. 

En het leuke is: het is al over een paar weken! Ik moet me nog volledig inlezen en voorbereiden op de reis. Geen idee waar we naartoe gaan. De reis gaat naar 'De koningssteden'. Marrakech in blijven hangen... maar verder? 
Natuurlijk wil ik goed beslagen ten ijs komen. Dus de voorpret kan beginnen!

Wil je mee zwijmelen? Plaats dan je link in de comments. 

Zwijmelen op Zaterdag: Rearview Mirror

Het is alweer bijna een half jaar geleden dat ik mijn laatste zwijmel plaatste.
Er kwam een plotselinge verhuizing tussendoor, daarmee ook de verkoop van een huis. Heel veel opruimen, inpakken, weggooien, en alles een nieuw plekje geven in mijn nieuwe huis.

En daarbij gebrek aan tijd, vermoeidheid en gebrek aan inspiratie om wekelijks een zwijmel te plaatsen.
Maar ik ging het zwijmelen missen. Er kwam weer inspiratie. En ik weet ook niet of ik het wekelijks weer op wil pakken, maar gewoon beginnen met 1 zwijmel kan ook gewoon, dacht ik.
En er nog altijd meer dan genoeg muziek in mijn leven. En het leven is nooit saai dus ik kan nog genoeg verhalen vertellen. 

En ik wil gelijk maar even iets aan de kaak stellen:
Waar komt toch in hemelsnaam ineens die wildgroei aan rare vormen van achterlichten bij auto's vandaan?

Ik ben de afgelopen maanden veel met vriendin Auri op pad geweest, en zij deelt met mij (mijn zoon ook, zou het een autistisch trekje zijn?) de ergernis aan al die rare vormen achterlichten die je tegenwoordig ziet. Vroeger was het simpel: ze waren vierkant, rond, soms wat ovalig of rechthoekig. Maar het was duidelijk: het was een achterlicht. En als je afsloeg, knipperde er naast je rode lampje een oranje, ook een rond- of vierkantachtig  lampje. 
Maar tegenwoordig komt er vanalles voorbij. 
Pistoolvorm, 3 verticale strepen, pijlvormig, horizontale strepen, 

Het ergste is De Streep. De smalle Streep die over de hele achterkant van de auto loopt. En wat ik vandaag zag sloeg alles: boven de streep lichtte het logo (de ringen van de audi, hoe kan het ook anders) ook rood op.  Ik weiger gewoon om achter een auto met een compensatiestreep te rijden.

Wat ik ook irritant vindt: achterlichten die uit gaan als de knipper aangezet wordt. Wat is het nut of voordeel daarvan?

Maar het allerergste: Lampjes die 'heen en weer' bewegen. Je bent verdorie Knightrider niet... Ik hoorde van de week dat het een naam heeft: het cascade-effect. Ik heb het niet kunnen googelen, want google gaf zo gauw hits op de zoekopdracht. Maar het doet er niet toe. Ik hoef het niet, en ik wil het niet, dus ik hoef het ook niet te weten.

Wat ik dan wel weer leuk vind zijn de Engelse vlaggetjes achterop de Mini Cooper. Maar dan zou ik dus weer recalcitrant willen zijn en het linker lampje rechts willen hebben en het rechter lampje links, zodat de lampjes samen geen goede Engelse vlag tonen. 

En het is heus geen kift hoor, omdat mijn oude trouwe Twingootje gewone vierkantachtige verlichting heeft. Sterker  nog: als ik een nieuwe auto koop en hij heeft rare of protserige verlichting? Dan keur ik hem af en dan gaat hij het niet worden. 

Gelukkig is het over een paar weken weer wat langer licht en wordt vanzelf de ergernis over die wildgroei van rare lichtjes weer kleiner. 

Het liedje dat ik hierbij vond passen is Rearview mirror van Pearl Jam. Als ik tijdens het rijden in mijn achteruitkijkspiegel kijk, dan zie ik minder van die gekke achterlampen. Sowieso kijk ik, als ik rijd,  bijna net zoveel in mijn achteruitkijkspiegel als vooruit. Zouden meer mensen moeten doen... 

Ik nodig, zoals ik gewend was, mensen uit om mee te zwijmelen. 

De inlogs van de partylink om je link te delen krijg ik niet meer geactiveerd dus plaats gerust je link in de comments. 

Zwijmelen op Zaterdag: Rime of the ancient Mariner

 

Vorige week zag ik een prachtige docu in de bios: Oceans van David Attenborough.
Op een leeftijd van 99 jaar gaat hij gewoon nog altijd door met wat hij zijn leven lang gedaan heeft: prachtige docu's maken.
Het was een verdrietig en hoopvol verhaal tegelijk. Het ging vooral over overbevissing. Grote zeeschepen ploegen in 1 keer de zeebodem om waardoor alle leven verdwijnt. Gemeenschappen die al eeuwen afhankelijk zijn van kleinschalige visserij hebben ineens geen inkomsten meer. 
De positieve boodschap was dat als we het de kans geven om te herstellen, dat de zeebodem zich heel snel kan herstellen. Met 5 jaar kan er al veel gewonnen worden. Maar dan moet wel heel de wereld zich inzetten om de kusten te beschermen. Er worden stapjes in de goede richting gezet. 

Een dag na deze voorstelling stond ik te genieten van een geweldig optreden van Iron Maiden. Het was hun 50 jarig bestaan, en dat vierden ze met een tour. Zo mooi om op alle socials een soort van ontploffingen te zien van berichten waarin iedereen unaniem was: Het was een geweldig concert!

En daarom de Rime of the ancient Mariner. 
De combi van één van de nummers die ze speelden is een bruggetje naar de film die ging over de zee.
Over dood, schuld, onheil en vergeving.

Ik zet deze link klaar voor over een week. Volgende week hoop ik me onder te dompelen in een zee van muziek met duizenden Metalheads op Wacken. 

Wil je mee zwijmelen? Plaats dan je link in de comments.

Zwijmelen op Zaterdag: Changes

Ik weet even niet hoe ik moet beginnen met deze zwijmel.
Het was zo'n rare week.... ook op muzikaal gebied.
Het overlijden van Ozzy. Het overlijden van Georges Kooymans.
Het begin van mijn vakantie, wat betekent dat ik de laatste voorbereidingen aan het treffen ben voor een week Wacken: een groot Metal Festival in het uiterste noorden van Duitsland.
Er was een werkelijk fantastisch optreden van Iron Maiden in Gelredome. 

Maar dit alles overschaduwd door een hele verdrietige gebeurtenis nabij.
Het nummer van Black Sabbath, Changes, vind ik passend bij de gebeurtenissen van deze week.

Voor nu laat ik het erbij...
Ik ga nog een zwijmel voor volgende week klaarzetten.
Want op Wacken zal de stroom en datavoorziening beperkt zijn.

Als je mee wil zwijmelen: De link mag in de comments.

Zwijmelen op Zaterdag: Song of Women

 

Ik blijf nog even in de sfeer van de afgelopen weken. Ik plaatste vooral nummers van The Hu, Mongoolse Folk, en van Halestorm.

Halestorm had ik (onbewust) al eens half en half live gezien op een festival. Het was op het moment dat bij mijn zoon de overprikkeling inkickte, en we even wat verder van het podium op het veld zaten te chillen. Pas later leerde ik de muziek van Halestorm beter kennen, en besefte ik wat voor geweldig optreden ik gemist moest hebben. Sindsdien stond Halestorm hoog op mijn lijstje. 

Afgelopen woensdag was het zover. Halestorm tourt momenteel mee Iron Maiden (die ik over 2 weken ga zien!) mee in het voorprogramma, en daardoor konden ze een show geven in Eindhoven. Het was een geweldig optreden. Met veel sweet memories aan de tijd waarin ik deze muziek samen met mijn (toenmalige) liefje beleefde. 

Wat een dijk van een stem heeft zangeres Lzzy Hale. En de muziek van de band was ook fantastisch!

En hoe leuk is het als je, al luisterend naar een spotifylijstje, een combinatie hoort van twee dingen die je wel heel bekend voorkomen. Onmiskenbaar The Hu... maar zingt Lzzy Hale daar nu mee? 
Mooi, hoe deze twee dingen deze week samen kwamen. 

Vandaag maak ik me klaar voor het leukste kleinschalige festival van Nederland. Rosrock!
De kampeerspullen liggen klaar om ingeladen te worden in de auto. 
Ik verheug me speciaal op de Spunny Boys en de Amsterdamse punk-band Asociaal Kabaal (Meer Koet, Minder Politie!) 

Wil je mee zwijmelen? Plaats dan link in de comments, dan kom ik bij je lezen/ luisteren. 

zwijmelen op zaterdag: Heart of Novocaine

Ik zit midden in mijn post-Graspop-blues. 
Ik kan niet zeggen waar ik het meest van genoten heb: welke band, welke muziek, of het nou het kamperen was, het gezelschap, de fijne sfeer op de weide... het was  groot feest, ondanks dat het gewoon ook best afzien was, qua hitte, herstellend pootje, prikkels, slaapgebrek, indrukken, slecht eten, veel biertjes en alles bij elkaar.
Het grootste feest was Alestorm. Ik genoot van The Hu. Zag de groten der aarde, zoals Slipknot, Iron Maiden, Korn, en een stukje Nine inch Nails.
Ik weet wel dat het allemaal naar meer smaakte en dat ik uitkijk naar mijn volgende vakantie eind juli in Metal-land!

Ik probeer wat zwijmelwaardigs te kiezen uit alles wat ik zag afgelopen week, maar ik kan gewoon niet kiezen. Daarom kijk ik maar vooruit. Want woensdag ga ik naar Halestorm. Een band die hoog op mijn lijstje staat. Een zangeres met een dijk van een stem.
Met terugwerkende kracht is dit mijn power-break-up song geworden. Ik hoop heel erg dat dit nummer woensdag op de setlist staat. 

Als je mee wil zwijmelen: zet je link in de comments, dan kom ik bij je luisteren. 

 

Zwijmelen op Zaterdag: Anoana

 

Ik kom nog even terug op Heilung van vorige week.

Want wat was dat een bijzondere ervaring.
Ik schreef vorige week dat deze muziek niet helemaal mijn kopje thee was, maar ik kom hierop terug.
Het was echt een geweldige beleving.

Het begon al bij het opbouwen van de stage. We hadden na het optreden van The Hu, de band die vóór Heilung optrad, een mooi plekje, vrij vooraan, en dat plekje wilden we behouden.
Het was bijzonder om te zien wat er allemaal het podium op gedragen werd. Muziekinstrumenten,, schedels, vlaggen, berkentakken... het leek alsof er een half bos op het podium kwam te staan. Alles werd met zorg en respect zorgvuldig neergezet. Een vlag waarvan het logo niet goed genoeg zichtbaar was, werd nog eens opnieuw opgehangen. Bij alle microfoons een veldboeketje. Niet zomaar in een vaasje gepleurd, maar keurig geschikt tot een mooi boeket. 

Het optreden begon met het wijden en zuiveren van het podium met salie en het oproepen van de geesten van de voorouders. De geur van de brandende salie trok over het veld. Alle zangers en dansers kwamen het podium op en werden ook met de salie geweid. Daarna werd er een gebed opgezegd, dat door het publiek nagesproken werd. Heel bijzonder. 

"Remember, that we all are brothers

All people, beasts, trees and stone and wind

We all descend from the one great being

That was always there

Before people lived and named it

Before the first seed sprouted"

Het was meeslepende muziek. Veel drums, onverstaanbaar gezang, gebaseerd op duizenden jaren oude runen, prachtige stemmen.... je kon niet stil blijven staan. Het eindigde ermee dat het hele veld in trance leek te zijn. Iedereen nam op zijn eigen manier de muziek in zich op.  Op het einde van het optreden fluisterde de zanger een welgemeend  'dankjulliewel' en het ritueel werd weer afgesloten met salierook. 

Bij de afsluiting stond iedereen met zijn handen omhoog naar het podium, de handpalmen naar het podium gekeerd, alsof we allemaal de energie en de goede intenties wilden ontvangen. 
Het was echt een prachtig ritueel.

oke, nog eentje dan, omdat deze de sfeer van het optreden zo goed weergeeft

Als je mee wil zwijmelen...
Links graag weer in de commments :-) 

Helaas, voorlopig het laatste optreden dat ze deden. Maar ooit hoop ik dit nog een keer te kunnen beleven. 

zwijmelen op zaterdag: Norupo

 

Ondertussen dendert de zomer maar door. Ik heb het idee dat de tijd nog nooit zo snel is gegaan als nu.
Ik leef van weekend naar weekend. Van feestje naar feestje. Er lijkt geen einde aan te komen, 

Vorige week Vestrock. Wát een geweldig weekend was dat. Zulke leuke mensen op de camping. Zo'n fijne sfeer. En... ik heb voor het eerst van mijn leven gecrowd-surft. Ze zeggen het hè... hou ouder hoe gekker.
Maar wat een geweldige ervaring was dat.
Het hele weekend was overigens een geweldige ervaring.

Morgen is de sfeer weer heel anders (Ik schrijf dit op donderdag, en plan de zwijmel vooruit). 
Morgen ga ik met mijn zoon naar Maastricht. Heilung geeft het afscheidsconcert en The Hu treedt ook op.
Heilung is niet helemaal mijn kopje thee, maar wel die van mijn zoon. En samen met hem muziek beleven is altijd fijn. The Hu gaan we allebei van genieten.
Het valt allebei in de categorie folk. Het één heidens/historisch, het ander Mongools. En Heilung schijnt echt wel een indrukwekkende podiumervaring te zijn.
Zaterdag is het Kaderock in Den Haag.
Ik verheug me op Wodan Boys (de band waar we op Vestrock los op gingen) en mijn lievelingsband DeWolff. Zondag en Maandag mag ik weer lekker bijkomen van het feestgedruis.

Ik kan nog steeds geen link-party plaatsen, dus als je mee wil zwijmelen dan mogen de linkjes weer in de reacties. 

Fijne pinksteren allemaal. 

Zwijmelen op Zaterdag: First Date

Dit weekend zit ik samen met Kleine Tas op Vestrock.

Dat festival van de gewonnen tickets  ;-) (Bedankt KinkRadio!) 
Eén van de optredens waar ik erg naar uitkijk is het optreden van Danko Jones.

Deze band zag ik al een keer, zonder verwachtingen, want ik kende ze niet, bij Gebouw T en ik was heel aangenaam verrast.

Ik heb gekozen voor dit nummer.... do you kiss on the first date...
Reden 1: ik ben weer volop aan het daten geweest, en ja... daar werd weleens gekust op een eerste date ;-) .
De tweede reden is dat deze opname van Wacken is.
Daar ga ik ook deze zomer naartoe.
Helaas heeft mijn maatje, om een goede reden overigens, afgehaakt. Dus nu zitten we met een ticket over, en de vrees dat ik alleen moet gaan.
600 km van huis, in een massa van alleen maar Metal Heads. Het moet goedkomen, ik vind vast wel aansluiting, maar met twee is nog leuker.
Ik kreeg niemand zo gek om met me mee te gaan, dus ik deed een oproep op een Metal Facebookgroep, en zowaar... daar hapte iemand toe. Een jonge dame in uit België, die wel zin had in een metal avontuur. Toevallig gaat ze ook naar Graspop en we hebben afgesproken dat we elkaar daar eerst gaan ontmoeten. Want stel je voor dat er geen klik is... dan zitten we een week met elkaar opgescheept en kunnen we niet hard wegrennen. Dus er komt ook nog een soort van first date op Graspop :-)
En mocht dit niks worden, dan hebben verschillende mensen gemeld dat ik aan mag haken.
Dus ik denk dat ik nu wel durf te gaan.
Mensen, en vooral metal heads, zijn lief :-).

Wil je mee zwijmelen? 
Het lukt me even niet om een link party te plaatsen.
Iets met een nieuwe computer, vergeten wachtwoorden en geen nieuw account kunnen maken omdat ze zeggen dat deze blog url al ergens anders bekend is. Ja... I know.
Dus je mag je link in de reacties plaatsen.

Ik wens iedereen een fijne hemelvaart en een heerlijk lang weekend toe!

 

Zwijmelen op Zaterdag: Daydreaming

Het is alweer twee weken geleden dat ik met mijn Prulleke in Gent was. 
En het bezoekje aan Gent is de aanleiding tot deze zwijmel. 
We hebben er bijna iets meegemaakt wat echt wel bijna zwijmelwaardig was. 
Bijna!

We hadden al de hele dag geslenterd in de stad en besloten om ons lekker op te frissen op de hotelkamer. Even pauze voordat we weer de stad in zouden gaan voor het avondeten. 

En terwijl we, fris gedouched, lekker op bed lagen te chillen, al scrollend op onze telefoons, kwam er een TikTok voorbij met een filmpje waarop te zien was dat Harry Styles in Gent was gespot. Gewoon, in het centrum, op de plekken waar we een uur geleden nog gelopen hadden. Niet veel later nog een filmpje. Van een half uur geleden... Harry op een andere plek in het centrum. WTF.... Harry Styles... in Gent... net op het moment dat wij er waren!!! 

Dus... wij, allebei groot fan, als een speer... weer in de kleren, make up bijwerken, en hop, als twee gierende fan-girl-pubers weer terug de stad in. 
We hadden ineens geen oog meer voor de mooie gebouwen en alles waar Gent zo tof om was. We liepen alleen maar te kijken of we Harry ergens zagen. 
Helaas... We konden hem niet vinden. Hij kon overal zijn. En we gokten bij alle hotels waar we langskwamen dat hij vast wel op die plek zou overnachten en al heerlijk op zijn bedje lag te rusten. Uiteindelijk won de trek het van Harry, en zijn we toch maar ergens wat gaan eten. We zijn die avond zonder selfie met Harry weer hotelwaards gegaan. Zo jammer. 

De volgende dag werd duidelijk waarom we Harry niet konden vinden. 
Twee TikTokkers postten een filmpje waarin ze lieten zien dat ze benieuwd waren hoe viraal ze zouden gaan als ze een filmpje zouden posten waarop te zie was dat Harry in Gent rondliep. Eén van hen had zich verkleed als Harry... 
En wij? Wij waren er met open ogen in getuind! 

Dus helaas... geen zwijmelwaardige ontmoeting. Maar wel een grappige anekdote om met plezier terug te kijken op ons heerlijke weekendje Gent. 

Wil je mee zwijmelen? 
Plaats dan hier je link. 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

Zwijmelen op Zaterdag: Maybe Tomorrow

Het is alweer een paar maanden geleden dat ik kaartjes won voor Vestrock. 

Ik ben me nu een beetje aan het inluisteren, eens horen wat er allemaal komt. 

Een paar bekende namen. Within Temptation, Danko Jones ( die zag ik al eens in Gebouw T, dat was een heel fijn optreden). En natuurlijk komt er ook allemaal populaire meuk wat me niet aanspreekt. Maar dan kan je altijd even drinken gaan halen, plassen, eten, of in dit geval: chillen bij je tent. Want ik won er ook campingplek bij. Ik ben benieuwd hoe het gaat met mijn nog niet 100 procent herstelde pootje in een laag tentje. Het is nog een paar weken weg... dus ik heb goede hoop. 

De band waar ik het meest naar uitkijk is Stereophonics. 
Ze zijn al sinds de jaren '90 actief, maar gek genoeg is de band altijd aan mijn aandacht ontsnapt. Terwijl ik toch best wel wat liedjes van ze (her)ken. 

Daarom krijgen ze van mij in de zwijmel. 

Wil je mee zwijmelen? Plaats dan hier je link. 

 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

Zwijmelen op Zaterdag: Steentje

 

Straks word ik door mijn dochter opgehaald. We hebben een hotel geboekt in Gent en gaan er lekker twee daagjes tussenuit. We hebben afgesproken dat we elkaar geen cadeaus meer geven voor onze verjaardagen, maar we gaan een dagje uit. Veel leuker. Nu was ze in september al jarig, maar er kwam een brakke heup tussendoor. Ik ben ook al lang weer jarig geweest.... maar pas nu is de boel zodanig hersteld dat op rustig tempo een tripje weer kan. 

Vandaar een Belgische Zwijmel. 
Brihang. 
Ik hou niet van rap. Maar de liedjes van Brihang vind ik mooi. 
En ik twijfel op ik het nummer ooit eerder heb gebruikt. Maar ik heb geen tijd om terug te scrollen want over een uurtje staat ze al voor de deur!

Zin om mee te zwijmelen? 
Plaats dan hier je link. 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

Zwijmelen op Zaterdag: Behind Blue Eyes

Afgelopen week was ik bij een band die ik precies een jaar geleden op het Hrieps Festival zag. 
Ik heb de band het afgelopen jaar een beetje in de gaten gehouden omdat ik ze nog eens wilde zien spelen als ze in de buurt zouden zijn. En jawel... daar waren ze! 

De band Bizkit Park, is een coverband uit België die covers speelt van bands uit het genre Nu-Metal. 
Limp Bizkit, Korn, Linkin Park, Slipknot... er kwam van alles voorbij. 
Een ontzettend energieke en ook goeie band! Mijn langharig tuig was mee, en we werden bijgestaan door langbaardig tuig. Van mijn langharig tuig weet ik absoluut zéker dat hij een topavond heeft gehad. 
Dit genre is helemaal zijn ding! En zelf heb ik ook ontzettend genoten. 
Omdat ik Limp Bizkit eigenlijk niet zo heel goed ken ben ik daar een beetje in gedoken, en vond ik zowaar een rustig, zwijmelwaardig nummer. 
Dus om terug te denken aan deze mooie avond wordt dit de zwijmel van vandaag! 

Behind Blue Eyes is eigenlijk een cover van The Who. 
Het origineel ken ik niet. Ik ken eigenlijk alleen de versie van Limp Bizkit. 
|
Wil je mee zwijmelen? 
Plaats dan hier je link. 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

Zwijmelen op Zaterdag: Dad

 Ik kijk terug op zo'n mooi paasweekend.
We waren met heel de family bij mijn zus en zwager op hun boerderij in Duitsland.
Wat hebben we genoten van elkaars gezelschap, de fijne sfeer en de leuke dingen die we deden. 

Mooie bonus was dat we de verjaardag van mijn vader met zijn allen konden vieren. 
Hij is 77 geworden, en ik realiseerde me dat hij toch al echt richting de 80 gaat en dat ik ontzettend dankbaar ben dat hij nog altijd zo fit en gezond is. En bovenal dat hij mijn lieve papa is. 

Natuurlijk moesten we, nu de gelegenheid er was, ook aansluiten bij het paasvuur van de 'Nachbarschaft' waar mijn zus en zwager deel van uitmaken. Het is zoiets als het Noaberschap zoals we dat in de achterhoek kennen. Dat je met de buurt, in de wijde zin van het woord want er wonen niet zo heel veel mensen dicht bij elkaar, de 'afspraak' hebt dat je er bent voor elkaar. 

Maar terug naar mijn vader: hij verdient een ode met dit liedje van K's Choice! 

Wil je mee zwijmelen? 
Plaats dan hier je link. 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

Zwijmelen op Zaterdag: Hidden Rose Tattoo

Ik heb in de zwijmel nog nooit aandacht gegeven aan Dropkick Murphys. 
Een Amerikaanse band die een beetje in de hoek van de Punk/ Ierse Folk zit. 
Hele blije muziek, en als ik filmpjes zie van de optredens dan is het veld altijd één kolkende moshpit. 
Gisteren was de kaartverkoop voor het concert dit najaar in Ahoy. 
Maar mén.... 90 euro voor een ticket. Maal twee, want m'n zoon wilde mee. 
We besloten dat we deze even voorbij laten gaan. 
Het is een band die ook volop optreedt op de festivals, dus we komen hem ongetwijfeld nog wel ergens een keer tegen. En wie weet hebben we dit najaar nog wel ergens wat geld over. Het zal vermoedelijk niet uitverkopen, dus we kunnen altijd nog zien. 
Hij staat, zoals ik het noem, 'met potlood' in mijn agenda. 

Wil je mee zwijmelen? 
Plaats dan hier je link 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

Zwijmelen op Zaterdag: Feels

Afgelopen week ontving ik het bericht dat Anne (ik noem haar voor hier even Anne), één van mijn cursisten is overleden. 
Anne was één van de leukste mensen die ik in de afgelopen jaren heb leren kennen. Ze was echt één van mijn favoriete mensen. 
Ze kon ontzettend goed naaien, was heel secuur, alleen het tekenen, daar had ze soms wat meer moeite mee. Ze had een ongelooflijke rappe, soms scherpe tong. Was recht voor haar raap. Maar waar ik altijd het hardst om moest lachen was haar zelfspot. Als ze iets niet begreep dan zei ze vaak: Ik zet nu mijn meest intelligente gezicht op, maar snappen doe ik het nog niet. 
Ik heb ontzettend veel van haar geleerd. Patronen op haar maat krijgen was altijd een uitdaging, omdat ze niet binnen de standaard maattabellen viel. 

De laatste keer dat ik haar ontmoette was in het ziekenhuis. We troffen elkaar bij de orthopeed. 
Ik herkende haar niet direct... pas toen ze tegen me praatte... Zij herkende mij ook niet direct. 
Zij in een rolstoel, de operatie al achter de rug. Ik zou die dag besluiten om tot de operatie over te gaan. Ze had mij al eerder zien lopen, zei ze, en gedacht: Goh... die loopt moeilijk...  maar daarbij niet gezien dat ik het was. Raar nu, dat dat onze laatste ontmoeting was.

Muzikaal troffen we elkaar bij Son Mieux. Ik had heel graag een keer samen met haar neer een concert van deze band gewild. Had ik het nou maar voorgesteld en gedaan... nu kan het niet meer. 

Anne, dankjewel. De lessen met jou waren, ondanks alle uitdagingen, goud. En dat kwam vooral door wie je was. Ik hoop dat je nu rust gevonden hebt. 

Wil je mee zwijmelen? 
Plaats dan hier je link. 

(O en @Rianne, ik kan nog steeds niet op je zwijmels reageren, maar lees en luister alles) 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

Zwijmelen op Zaterdag: I'm Specialized

Van de week stiefelde ik ( nog maar met 1 kruk!)  op mijn gemakje naar het winkelcentrum. 
De zon scheen, zoals hij al bijna 6 weken scheen.  (Wat dat betreft is de revalidatie periode geen straf geweest, ik zie eruit alsof ik op vakantie was!). 
Ergens boven op een dak waren wat bouwvakkers bezig en dit nummer klonk vanaf boven. 
Láng geleden dat ik het gehoord heb, maar het zit al dagen in mijn hoofd. 
Dan moet hij toch maar in de Zwijmelrubriek belanden! 
Geen idee wie het zong... het bleken de Time Bandits te zijn. 
Laat dat nou net één van de eerste, of misschien wel de allereerste band zijn geweest die ik live zag, op een schoolfeest op de middelbare school! 

Wil je mee zwijmelen? 
Plaats dan hier je link! 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

Zwijmelen op Zaterdag: Honey

 

Ik kan vandaag niet iets anders plaatsen dan een nummer van Lenny Kravitz. 
Ik zit nog helemaal in de hype van woensdagavond. 
Woensdag zag ik een concert van Lenny Kravits. En ik heb best al wat optredens gezien inmiddels, maar dit was toch echt wel by far één van de beste optredens die ik ooit zag. 
Mijn zoon en zijn maten namen me mee op sleeptouw naar het Sportpaleis in Antwerpen. Rolstoel achterin de auto. Met de auto naar de P&R... en hoe goed is dat in Antwerpen geregeld: je ticket is tevens je vervoersbewijs van de P&R naar het Sportpaleis. De rit met de rolstoel in het OV ging als een trein. Mensen zijn echt aardig, heb ik gemerkt, als je in een rolstoel zit. 

Bij het Sportpaleis scheidden onze wegen. Mijn zoon en ik hadden een zitplaats op de rolstoeltribune. Zijn maten stonden in de zaal. Maar hoe tof: Ze hebben het hele concert beneden aan de tribune gestaan, zodat we toch nog contact hadden met elkaar. 

Het concert klopte aan alle kanten. Het geluid. De visuals. We troffen de liefste mensen als concertbuurtjes naast ons. Lenny was op zijn 60e nog as sexy as hell!!!  De ene hit volgde de andere op... liedjes die als een rode draad door mijn leven liepen. 

Maar het allermooiste... Tijdens Let Love Rule deed Lenny een tourneetje door de zaal. Hij kwam bij ons de tribune op, mijn zoon krijg een hand van Lenny, en daar stond hij, op nog geen halve meter voor me te zingen en te swingen. Wat een godheid! 

Ik heb gekozen voor het liedje Honey. 
Niet zijn beste nummer, vind ik, maar wel een heel sexy nummer en in de clip laat Lenny goed zien hoe mooi hij is! Duss.... zwijmel maar lekker mee :-) 

Wil je ook een Zwijmel plaatsen? 
Dat kan in deze link! 

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter