'u mag hem er aan de voorkant instoppen'

Ik zit al de hele dag mijn tong af te bijten...

We hebben een nieuw pinapparaat op het werk. "Het nieuwe pinnen" zoals ze dat noemen. Niet via de magneetstrip, maar via het chipje. Is veiliger, zeggen ze.

Het grote verschil is, dat de pas niet meer 'door gleuf gehaald moet worden' (met de magneetstrip) maar dat hij vooraan in het apparaat ingevoerd moet worden. Op de magneestripgleuf hangt een verbodentoegang-voor-pinpasjes-kaartje.

De hele dag door denken mensen dat ze niet kunnen pinnen. En de hele dag roep ik dat het wel kan, maar 'dat u hem aan de voorkant erin mag stoppen'. Bijna dan... vaak kan ik nog net de zin ombuigen naar 'aan de voorkant invoeren'.
Pffff.... het is wachten morgen op de knappe man die voor me staat, waartegen ik met mijn meest onschuldige gezicht zeg: 'U mag hem er aan de voorkant instoppen, meneer! Da's dan 50 euro alstublieft!' En hem dan vervolgens zonder blikken of blozen een fijn weekend toewensen...

Het kan niet platter en dubbelzinniger, maar ik was er maar druk mee vandaag

Het meisje die een juf hat en die was heel raar

Het meisje die een juf hat en die was heel raar

Hoofstuk 1
OpschietenOp een dag zij de moeder even dooreete anders kom je te laat voor school
Maar mama ik heb een hele rare juf
Kom tog op
Maar
Niks maar even door eten
Ja mam
Opschieten!
Oké mam!
NU!

Hoofsuk2
Op school
Juf wat gaan we als eerst doen
Eerst gaan we rekenen
Daarna speling
Daarna taal
Daarna eten en drinken
Daarna op de compjoeter speling in beelt
Daarna naar huis
Dat lijkt kort maar dat is het niet (teglijk)
Hé, dat zijde we te glijk
Ik ga op treeden nu juf
Ja hoor
Tadaaa
Klap klap klap
Juf ik wil je iets zegen
Ik ben een zangeres echt!
Jongens we hebben een zangeres in de klas en dat is Kiki
Ja hoor Doei
Wacht Kiki hoe heet je bend
K3
Kan ik weg
Ja hoor
Morgen een liet hè
Doei

Hoofstuk 3
Thuis
Ik heb opgtreeden

Hier eindigt het boek. Ik hoop dat ze gauw verder schrijft want ik ben heel benieuwd over hoe het verder gaat.  Ik zal haar influisteren dat ze er nog een voetnoot in moet zetten: dat overeenkomsten met werkelijk bestaande personen berusten op louter toeval. Zie ontbijtscène :-$
Ik ben er wel trots op hoor! Zeker op de opzet van het verhaal, met een echte inleiding, en langzaamaan komen we bij het echte verhaal. Ik vind het Heel Knap!!!

oudejaarsavond van 0 tot nu

Vanmorgen was Jip druk bezig zijn zakgeld te tellen.
Hij was vastbesloten om samen met papa vuurwerk uit te gaan zoeken.
En daar waar iedere ouder toch zijn twijfels heeft... 'zou je dat nou wel doen, is dat niet zonde van je geld, zal je wel voorzichtig zijn' .... hebben wij hem alleen maar aangemoedigd. Zelfs een zetje richting auto gegeven. M.ike is met hem naar de Bergse Dumphal gereden voor een mooi pakketje, en apetrots pakte Jarno één voor één zijn veelbelovende pakketjes uit de plastic zak.
En ja, ik heb ook mijn twijfels hoor. Ik hou helemaal niet van vuurwerk.
Maar voor Jip vind ik het eigenlijk wel een Grote Sprong Voorwaarts. Dus spreek ik ook mijn waarschuwingen uit, maar daar hou ik het dan bij.
Al van baby af aan is hij bang voor harde geluiden. Stofzuigen met Jip in de kamer mondde steevast  uit in een grote krijspartij. Als Noenoe op tv kwam (de stofzuiger bij de teletubbies) vloog Jarno achter de bank.
Nog ff gauw een boodschapje halen op oudjaarsdag? No way.... denk maar niet dat hij één voet buiten de deur zette.
Gelukkig vierden we oud en nieuw altijd aan d'overkant. Hij hoefde dus niet ver. En zo zat ik, jaar na jaar, om klokslag 12 uur met een doodsbang jongetje op de bank. Ver weggestopt onder een deken. Mijn handen over zijn oren gevouwen, en o wee als ik voorover boog voor nog een slokje bubbels, of om even te zappen. Dieptepunt was wel het jaar dat Ronny Tober (???) kwam zingen in een Schlagerfestival, en ik niet bij de zapper kon....
Gelukkig is het in de loop van de jaren wel beter gegaan. Vorig jaar heeft Jip een poos voor het raam gekeken, en is hij met zijn vingers in zijn oren even buiten geweest. En nu zal hij zelf dus rotjes af gaan steken. Met de sigaar van papa.
Fijn dus, om te merken dat ook hierin hij een gewoon jongetje van 10 zal zijn. Hoewel... de avond is nog niet om...
Grote kans dat papa met zijn vriend tot diep in de nacht zich door een pak van 180 Chinese Knallers moeten werken.
Dan neem ik intussen nog een slok bubbels, en zap ik vrolijk verder...naar Paul de Leeuw ofzo?
Voor iedereen: WEES VOORZICHTIG, KIJK UIT, DOE GEEN DINGEN DIE IK OOK NIET ZOU DOEN, EEN HEEL FIJN UITEINDE EN VOORAL EEN HEEL GOED BEGIN VOOR 2011 !!!!
HAPPY NEW YEAR

Ik wil jullie even een link laten zien.
Over een jongetje dat uitlegt wat autisme voor hem inhoudt.
Vooral de vergelijking tussen de auto's en de trein vind ik heel treffend. Hij schrijft: gewone mensen zijn een beetje als auto's. Die kunnen overal heen gaan, zelfs van de weg af. Mensen met autisme kun  je vergelijken met een trein: ze zitten op een bepaald spoor, en ze kunnen alleen dat spoor blijven volgen. Maar ze kunnen wel leren om nieuwe sporen aan te leggen.
Nou, ik hoop dat jullie allemaal even de moeite nemen om de link te openen.
Hoe meer begrip er in de wereld voor autisten is, hoe makkelijker de wereld voor hen wordt!

http://www.depenalslotgenoot.nl/doc/pdf/Kay%20Zwiers%20-%20Hallo%20ik%20ben%20Kay_24007.pdf

komt een agent aan de balie....

...nog net niet met gillende sirenes aangereden, maar wel de politiebus pontificaal voor de ingang midden op de straat geparkeerd.
Of hij een afspraak kan maken met de tandarts, want de vulling van zijn voortand is eruit :tooth:..
Inderdaad ... Daar hoef je geen tandarts voor te zijn om dat te kunnen zien
Dus ik vraag die meneer naar zijn naam en geboortedatum, en ik constateer dat ik 10 minuten geleden ben gebeld door een vrouw met dezelfde naam die dezelfde klacht had. Die vrouw had ik een afspraak gegeven voor later op die ochtend. Dus ik vraag voorzichtig na bij oom agent (voorzichtig... want je moet altijd uitkijken met welke informatie je weggeeft aan mensen) of misschien zijn vrouw al heeft gebeld, om een afspraak te regelen. Hij weet het niet, want hij moest ook even bellen van haar, maar hij vraagt het wel even na bij haar.
En het is juist, zij had net ook gebeld, maar dat was voor haarzelf  en nu moeten we een afspraak maken voor hem dus. Dusssss... ik plan meneer voor morgen in de agenda. Ik wilde nog een leuke opmerking maken over een botsing in een wilde stoeipartij ,  gezien het feit dat ze allebei een vulling aan de voortanden kwijt waren, maar hij onderbrak me met de volgende vraag: 'Kunnen we die vulling dan ook op mijn vrouws naam zetten, want ik zit met de verzekering aan mijn taks, en mijn vrouw krijgt het nog vergoed.' Ik keek hem mijn mijn meest naïeve blik aan en zei: 'Nee, meneer, dat kunnen we niet doen, dit is een probleem in uw mond, en dat kunnen we niet zomaar bij uw vrouw wegschrijven'. Hij keek terug met een blik van 'doe niet zo moeilijk' en hij voegde ook diezelfde opmerking daaraan toe. 'Waarom nou niet? Da’s toch een kleine moeite?' Ik antwoordde dat we dan niet eerlijk bezig zouden zijn, en de boel op zouden lichten, en ik was nog aan het bedenken hoe ik op een nette manier iets kon zeggen over zijn opmerking in combinatie met zijn blauwe pak, maar na de klacht van afgelopen vrijdag durfde ik niet zoveel meer.
Hij mompelde nog iets over: nou, we zien morgen wel wat we daar nog aan kunnen doen, draaide zich om, liep weg, en trapte, nog net niet met gillende sirenes, zijn gaspedaal hard in.
En op de vraag wie er nou later op de ochtend in de praktijk verscheen: dat was inderdaad zijn vrouw. Zonder vulling in haar voortand. En ook hij zal zich morgen wel weer melden… mijn collega’s zijn inmiddels gewaarschuwd, voor de frauderende agent!