Zwijmelen op Zaterdag: Marrakech

Ik heb weer iets impulsiefs gedaan. 

Soms moet je inhaken op dingen die voorbijkomen. Ik doe dat best vaak eigenlijk, denk ik.
Deels omdat ik alleen ben... Niemand vindt er iets van als ik niet thuis ben. Niemand bemoeit zich met wat ik wel of niet doe. Mensen juichen hooguit met me mee, of zijn soms een beetje bezorgd. Of allebei tegelijk. 

Vorige week vertelde een vriendin dat ze een reis naar Marokko had geboekt. Zo'n reis met een vliegtuig en een bus, en allemaal mensen en een gids met een rood parapluutje. Ze vroeg of ik mee wilde. 

Tja, ik heb nog nooit ergens de wens gehad om naar Marokko te gaan. En een reis met een bus? Ik vind het helemaal niet aantrekkelijk, want er zijn mensen in zo'n bus. Mensen waar je een hele week aardig tegen moet doen. En vliegen? Ik kan me de laatste bijna zenuwinzinking van mijn laatste vliegreis nog levendig voor de geest halen. 

Maar... eerlijk is eerlijk: mijn laatste vakanties in mijn uppie waren best pittig. Leuk, maar vol uitdagingen en eerste keertjes alleen. 
Daarbij heb ik op het werk best pittige weken (maanden) gehad. Dus het lijkt me even heel fijn om een poosje in een compleet andere wereld als een schaapje achter een gids aan te lopen. En mijn vriendin is bij me, ze reist veel, dus ze loodst me vast wel het vliegveld over. 

En het leuke is: het is al over een paar weken! Ik moet me nog volledig inlezen en voorbereiden op de reis. Geen idee waar we naartoe gaan. De reis gaat naar 'De koningssteden'. Marrakech in blijven hangen... maar verder? 
Natuurlijk wil ik goed beslagen ten ijs komen. Dus de voorpret kan beginnen!

Wil je mee zwijmelen? Plaats dan je link in de comments.