Zwijmelen op zaterdag: Partygirl!

Ach... het was al een dikke maand geleden dat ze jarig was.
Verjaardagspartijtjes staan bij mij niet hoog op de lijst.
Meestal is er ergens rondom de verjaardagen ineens een o, ja moment: We moeten ook nog een partijtje doen.

Janneke vindt het geweldig.
Jip vindt het vooral erg druk.

Nou ja... alle weekenden na haar verjaardag kwam het niet uit.
En uiteindelijk op vrijdagavond moest het ervan komen.

Glow-in-the-dark bowlen.
En natuurlijk frietjes toe.

(Haha, mijn enthousiasme straalt ervan af, nu ik het teruglees).

Onderweg regende het enorm.

'Het spoelt !' roepen ze hier dan in Bergen.

En ik moest onderweg denken aan een heel oud nummer van U2: Partygirl.

I know a girl, a girl go party... Partygirl...!

Ook op dat legendarische concert (at Red Rocks) spoelde het. Bijna was het concert afgelast, vanwege de regen. En ik ben blij dat het toch doorging.

Ik heb de video van dat concert vroeger keer op keer bekeken.

IJzersterke tekst :-P. Maar dat doet er niet toe. Ik krijg altijd nog een soort van een vlindertje in mijn buik als dit nummer voorbijkomt.

Ondertussen onder de Euromast...

Ondertussen liep er onder de Euromast een groepje mee met 'Nederland Fit' in een No Guts No Glory Shirt.

5 kilometer was de loop.
No guts No Glory! Omdat de mensen om wie het ging, twee maanden geleden zijn begonnen aan een fitter en gezonder leven, en nu dus al een 5 kilometer konden lopen. Superknap!

En ik liep mee, samen met mijn vriendin Kleine Tas. Ons allereerste loopje samen!
Kleine Tas (slechts in lengte kleiner dan mij), die een jaar of twee geleden is begonnen met lopen, en die mij vandaag de titel 'mijn voorbeeld en inspiratie' gaf. Bloos...

Hier na de finish! Blij en gelukkig dat we elkaar ook op dit vlak goed kunnen vinden!

En zie... we zijn allemaal heel goed gefinished!

Na de 5 kilometer had ik nog een verjaardag in Capelle aan den IJssel. Ik zou er met de Metro heen gaan, vanaf de Euromast. Maar als ik érgens een hekel aan heb.... dan is het aan reizen met de Metro. Ik had gegokt dat het zo'n 6 à 7 kilometer zou zijn tot aan de taart en de wijn dus daar had ik, met de wetenschap dat ik de wind in de rug zou hebben wel zin in.

Het was een prachtige route zo langs de Maasboulevard!

Langs de zwaan... (denkend aan de legendarische dag in april, dat ik er overheen liep :-) )

Langs de Willemsbrug...

Onder de Brienenoord door...

En hier begon ik toch wel een beetje moe te worden.

Ik had geen horloge bij me, dus ik had geen idee hoe lang ik al liep. Ook de oortjes voor de runkeeper was ik vergeten, dus ook die hield me nergens van op de hoogte.

Om de hoek was het eindpunt, de Algerabrug al in zicht. En wat ik hier zo mooi vond... op dit fiestpad heb ik in 2006 mijn allereerste loopje van 20 minuten gedaan :-)

Het voelde een beetje als een cirkel die rond was. 

En haha... hier kwam ik erachter dat ik 10 km verder was en ruim een uur gelopen had! Geen wonder dat mijn benen moe voelden! De diesel had dus gewoon al 15 kilometer gedraaid.

Op het feestje stonden een warme douche, een heerlijke door Janneke en haar Jarige Vriendinnetje zelfgemaakte taart, lieve vrienden en een lekker glas wijn te wachten.

En ja... vandaag was No Guts No Glory voor mij écht no Guts No Glory... alle bruggen heb ik gewoon links (oké... in mijn geval rechts) laten liggen en ik ben ze allemaal gewoon lekker onderlangs gepasseerd. 

zwijmelen op zaterdag: A Forest

Oké... herfst = bos.

Vandaag dus zwijmelen met A Forest van The Cure.

Een band die ik als puber wel kon waarderen.

Eén moment met dit nummer is me altijd bijgebleven:

Schoolreis. Een overvolle metro in Parijs.
Een groep uitgelaten tieners. Lawaaiige hollanders.
Acht uur 's morgens. Midden in de spits.
Met een gettoblaster.
En A Forest knalde door de speakers.

Heb nog nooit zoveel parijzenaren tegelijk sacherijnig zien kijken.

Droomdag

Een vochtbalans werd er bijgehouden.

Infuus: drie liter erin.

Urine: 2 liter eruit.

Eén glas water: 175 mililiter, een kopje thee 125.

De drain lekte 100 ml in de afgelopen 24 uur.

Was het belangrijk? De optelsom was toch verkeerd. Hoeveel mililiter was één traan? Hoeveel vocht aan snot en tranen verloor ze met een nacht lang janken? Een zwembad vol. Eén traan voor elke stap in de toekomst die Nicky en Jesse zonder haar zouden doen. Maar dat werd in de tabel niet meegeteld.

De hele avond had Nicky naast haar moeder op bed gelegen. Foto’s gekeken en de video’s op de tablet. Van die geweldige dag vorige week. De limousine  ’s morgens  op de oprit. De visagiste en de kapper die binnenkwamen. De fotograaf. De fotoshoot. Het blije snoetje van haar broertje in de brandweerauto. En als klapper de  helicoptervlucht boven hun huis! Wat zorgeloze dag was dat geweest.

De enige dag zonder zorgen. En voorlopig de laatste.

Ze had haar dochter de hele nacht voor zich gezien. Ze werd lang, was geen klein meisje meer. Ook nog geen vrouw. Ze had nog even over haar schouder gekeken en gezwaaid. Morgen zou ze op kamp gaan. Het afsluitende kamp van groep 8. De gedachte dat ze er misschien niet zou zijn als ze over een paar weken naar de brugklas zou gaan… ze kon de gedachte niet aan…

Nicky zocht een plekje in de bus. Achterin, aan de kant waar de minste ouders stonden te zwaaien. Naast haar BFF. Ze wilde niet zien dat alleen haar vader daar stond. Met kleine Jesse op zijn nek. En oké.  Oma stond er ook. Maar oma was geen mama. Ze beet op haar lip. Een zak stuiterende toverballen was haar redding. Dapper lachte ze mee met haar vriendin. Achtstegroepers huilen niet.

WE-300 is een schrijfoefening/uitdaging van Plato: Schrijf een verhaal/blog van exact 300 woorden over een bepaald woord, maar gebruik dat woord niet in de tekst. Dit keer was het woord:  Verwennen. Meer lezen/meedoen? http://platoonline.wordpress.com/

Stichting droomdag organiseert droomdagen voor kinderen en gezinnen die te maken hebben met kanker. Er zijn immers zorgen genoeg. En hoe fijn is het als er in een gezin met zoveel zorgen een dag kan zijn waarin zorgeloosheid en de wensen van de kinderen centraal staan?

Ik kwam deze stichting tegen via een tatoeageshop in Den Haag. Daar ( en ook op andere plaatsen) is een groep tatoëerders als sinds juni bezig met het zetten van tattoos. Een anker (voor hoop) met de letters FDKK. Fuck Die Kut Kanker, daar staan ze voor!  Voor een donatie van minimaal 20 euro kun je die laten zetten. Maar als je een tattoo iets teveel van het goede vindt, kun je ook een plakplaatje of een t-shirt met het anker kopen. Ze zijn begonnen met 1 tattoo voor hun collega, die ook te maken kreeg met kanker. Zij liet deze tatoeage zetten. En om haar te steunen lieten al haar collega’s hem ook zetten. En daar was een  actie geboren. Nu zijn ze 333 tatoeages verder. En inmiddels staat de teller op €24.244,50 !!!! Hoe mooi is dat!  De opbrengst gaat voor de ene helft naar www.stichtingdroomdag.nl en voor de andere helft naar stichting No Guts No Glory (www.stichtingngng.nl). 

en wat vind ik van.... de ontkalkingsprocedure van de Senseo Twist

Van de week was het zover. Op het werk.
Het rode CALC lampje van de Senseo begon te branden. En dat is slecht nieuws. Want als je dan te lang wacht met de 'decalc-procedure' dan komt er een moment dat hij geen koffie meer wil geven. En dan komt er dus een moment dat ik het écht niet naar mijn zin ga hebben.

Of ik hem even wilde ontkalken.

Ja hoor... Scheut schoonmaakazijn erin. Even doorspoelen. Kind kan de was doen, tussen alle telefoontjes en klanten door. Dacht ik.

Ik had ooit ergens gehoord of gelezen dat het niet zo simpel was. Toch maar even op zoek naar de gebruiksaanwijzing. Maandenlang heeft die in de keukenla in de weg gelegen. Nu onvindbaar.

Dan maar naar youtube.

Bij stap 1 ging het al mis. De 1000 ml water lukte nog, maar het zakje van 50 gram antikalkpoeder ontbrak. 

Sjongejongejongejonge. Kost dus gewoon 5,99 per twee zakjes! En dat 1 keer per 3 maanden. En waag het nu niet om het over te slaan, want dan krijg je dus geen koffie meer! O, ja, en het gebruik van andere middelen als bijvoorbeeld schoonmaakazijn kan het apparaat beschadigen. Ja me hoela! Geloof je het zelf! Ze hebben er vast expres onderdelen in gestopt die beschadigd raken als je azijn gebruikt waardoor je apparaat ontploft!

Maar dan ben je er nog niet. 

Daar hoort dan ook nog het vervangen van een BritaMaxtra waterfilter bij.

Drie stuks voor 17,50! Sterker nog... dat wordt geadviseerd om om de twee maanden te doen. En dan zit er ook nog eens een handige schijf in de deksel waarmee je kan aangeven in welke maand je dat ook al weer moet doen. Zodat je het vooral niet vergeet.  Haha... hij staat op augustus bij ons. En er is nog niemand ziek van geworden. Als de inspectie maar niet komt controleren! 

Naja... er moet weer veel te veel verdiend worden aan een simpel bakkie koffie. Die eigenlijk ook nog niet eens superlekker is. 

De artikelen staan op het boodschappenlijstje. Ik ga voor de komende week maar gauw 4 minuut 47 vrijplannen voor de 'decalc-procedure'. Voordat het te laat is.