Er zijn zo van die dingen die kennelijk iedereen in Nederland weet behalve ik...
Vanmorgen strandden we per ongeluk voor openingstijd bij Ikea. We besloten om de tijd te doden met een kopje koffie en een broodje in het restaurant. Tot onze verbazing was er geen tafeltje meer vrij!
Goed... We besloten de drukte te trotseren, en ik vroeg me intussen af of er een gratis weggeefactie was ofzo... Waarom zou de tent anders zo vol zitten?
Ik een broodje, Mr.C. een broodje. Het viel me al op dat iedereen hetzelfde op zijn bordje had liggen... Weet ik veel...
Bij het afrekenen raakte de kassamevrouw helemaal in de war, want we hadden ons niet aan het ontbijtvoorschrift gehouden, met een lange rij bij de kassa tot gevolg.
We eindigden uiteindelijk, net als de 750 andere ontbijters - Mr.C. met een ontbijtje (broodje, beleg, croisantje, eitje, 2 koffie) voor een euro en ik met 1 karig broodje jam duurder dan een euro - nog net niet samen op een kruk.
Zo kon het gebeuren dat ik bij het ontbijt al overprikkeld aan mijn dag begon en erachter kwam dat ik het fenomeen 'ontbijtje bij Ikea' als laatste nederlander ook heb ontdekt.
(Zelfs de Belgen achter ons in de rij wisten ons te vertellen wat we wel en niet mochten nemen smile-emoticon ).
En zoals dat bij Ikea gaat... uren later stonden we weer buiten. We kwamen alleen maar even kijken en we liepen met onze armen vol spullen weer naar de auto...
Wat doe je als je terug komt van de manege en je dochter zegt dat ze haar cap heeft laten liggen? Je zucht.Je zucht nog eens heel diep.Je besluit om terug te rijden en van de nood een deugd te maken.
Vanwege een kuitblessure had ik nog niet kunnen bewegen vandaag, dus ik besloot om op de fiets te gaan.
En ik genoot. Vooral van het licht dat zo mooi door de bomen scheen.
Ik maakte een extra lusje over mijn favoriete bomenlaantje bij Langoed Mattemburg. Ik reed door de straat waar ik ga wonen als ik later groot ben. Mijn huis staat er al. Ik weet alleen nog niet welke het is.
Ik reed terug met de wind in mijn rug en een cap in mijn fietsmand.En ik eindigde anderhalf uur later weer thuis. Op de plek waar Brabant Zeeland kust.
Deze week kreeg onverwachts een spannende wending.
Ik had me opgegeven voor een facebookactie om €1000,- sponsorgeld te kunnen winnen voor No Guts No Glory.
Het gaat om een actie van een internetwinkel, de 'Futurumshop'.
In de eerste ronde kon je je actie en je goede doel opgeven.
In de tweede ronde worden er 10 finalisten geloot, en die moeten dan zoveel mogelijks 'likes' binnen halen via facebook.
Dus...
Ik gaf op dat ik aanstaande zondag 10 kilometer loop op de Brabantse Wal Marathon en dat we dat doen met het No Guts No Glory Running Team.
Tot mijn schrik werd ik gekozen en nu ben ik één van de 10 finalisten.
In vliegende vaart een motivatie geschreven waarop ik stemmen moet winnen en een pakkende foto uitgezocht.
Gisteren ging de actie online.
Het goede nieuws is dat ik op de eerste plek sta :-).
Van mij mag de actie morgen dus eindigen...
Maar helaas... tot 18 juni mag er gestemd worden en tot die tijd blijft het heel spannend.
Maar ik heb goede hoop omdat we met deze actie, door andere sporters, al twee keer eerder
€1000,- gewonnen hebben voor NGNG.
Het slechte nieuws is dat ik de loop heel spannend ga vinden.
Inmiddels is mijn conditie na een dip weer zo goed dat ik de 10 km makkelijk aan kan.
Helaas heb ik momenteel een tegensputterend kuitje, die ervoor zorgt dat ik na ongeveer 3 kilometer pijn krijg, en ervoor zorgt dat ik niet ontspannen loop. Het gevoel dat ik maar één misstap hoef te doen om in de kreukels te liggen.
Maar goed...
Ik ga dit wel doen.
Al moet ik 10 kilometer hinkelen. Al moet ik 10 kilometer kruipen.
Voor de kans op honderd euro per kilometer wil ik ver gaan!
We zijn met een leuk groepje lopers van het No Guts No Glory Running Team. Allemaal in hetzelfde No Guts No Glory hardloopshirt *klik* , dus er is voldoende aanmoediging en ondersteuning.
Ik hoop natuurlijk dat jullie na het lezen van dit verhaal allemaal denken: ik gun Natasja die duizend euro voor haar goede doel, waar kan ik nou precies de foto liken?
Als je hier *klik* klikt, en je bent ingelogd op je facebook account, dan kun je onder de foto de 'vind ik leuk' knop aanklikken, en dan heb je gestemd. Zo eenvoudig is het!
Als je nog meer wil helpen, dan kun je ook de foto delen :-).
Mijn dank zal groot zijn :-).
Hartje voor Annemiek
Nu nog het muziekje erbij. Ik maak immers misbruik van de Zwijmelen op Zaterdag rubriek om ordinair mijn actie te promoten...
Ik heb gekozen voor de muziek van The Red Hot Chili Peppers: Scar Tissue.
Het is één van mijn favoriete nummers tijdens het hardlopen.
De ideale muziek tijdens het lopen moet aan een aantal dingen voldoen.
Ten eerste moet het het juiste ritme hebben. Mijn benen hebben altijd de neiging om in de maat te gaan lopen, dus te snel of te langzaam is niet fijn. Ten tweede is het erg prettig als de muziek een beetje energiek en opzwepend is. En als het nummer dan ook nog eens lekker lang duurt, dan is het helemaal mooi. Dan ben je lekker een end opgeschoten als het nummer afgelopen is.
Intussen heb ik een 'playlist' vol met muziek in hetzelfde ritme, en ik ben altijd weer blij als ik weer een nieuw nummer ontdek wat ik toe kan voegen aan mijn playlist. Dat zorgt dan weer voor een beetje afwisseling.
De steeds terugkerende zin: 'with the birds I'll share this lonely view' is heel vaak van toepassing tijdens het lopen op lange stille stukken in de natuur. En daarom hoor ik het nummer zo graag, denk ik.
Nou... Wish me luck voor zondag, en daarna mag er nog even verder geduimd worden tot de 18e juni.
'Je hoeft elkaar niet vaak te zien om goede vriendinnen te zijn'.
Deze mooie woorden zei mijn vriendin vorige week tegen me.
We zien elkaar zo weinig dat we vaak moeten graven hoe lang het geleden is dat we elkaar zagen.
Tussen noord en zuid ligt een Randstad en zeker twee en een half uur reistijd.
En tussen onze allereerste ontmoeting en de laatste ligt intussen bijna een heel leven.
Vorige week was ze met haar man en meiden een weekend onze 'campinggast' op Sans Soucis, ons vakantiehuisje.
En met het akelige weer van vandaag, met storm en stortregens verlang ik heel erg terug naar vorig weekend.
Pinksteren... De dag begonnen met een duurloopje, in mijn uppie. Maar dan ook écht in mijn uppie, met een heel strand voor mij alleen.
Ontbijten in de zon.
Koffieleuten, theeleuten, wijnleuten.
Eten. Veel en lekker.
Wandelen over het strand. Lachen om de meiden.
Herinneringen ophalen aan 4 Havo, toen we samen in de klas zaten en met elkaar uitgingen.
Praten over hoe het ervoor staat in ons leven. We verloren allebei een dierbare aan dezelfde rotziekte... Het was goed dat we 3 dagen hadden. Er was zoveel om te praten.
De dag eindigen met een gloeiende kop van de zon.
Ja... van de zon... heus niet de wijn.
Dit weekend zullen we de zon niet zoveel zien.
Dus denk ik maar terug aan vorige week.
En daar past dit nummer van Lou Reed perfect bij...
Ik weet nu weer waarom ik de laatste weken de zaterdagse zwijmel heb overgeslagen: de trage internetverbinding in ons vakantieverblijf en het gepiel op de laptop.
10 minuten geleden ben ik begonnen met het uploaden van de foto's en het inloggen. Maar de foto's komen heel traag binnen.
Ik wilde even opscheppen over de tuin. Want we hebben zo hard gewerkt.
Kuipen vol met onkruid heb ik op de composthoop gegooid. Karrenvrachten vol snoeihout hebben we naar de stort gebracht.
Zie hier de voor en na foto...
Zo hebben we vier perken met zevenblad, brandnetel. en bamboe.
Three down... one to go.
Na veel geduld (ik ben inmiddels 30 minuten verder) kan ik foto's laten zien van de bloeiende rododendrons, de bloeiende meidoorns, met op de achtergrond de kastanje van de buren.
Ik ben zo blij dat ik eindelijk eens een tuin heb waar een Japanse esdoorn in staat.
Ik verheug me op het bloeien van de weigelia die op springen staat.
Ik ben blij met mijn perkje waar alle geplante struikjes lijken aan te slaan.
En ik had nog een raadplaatje van een plantje waarvan ik niet weet wat het is.
Ik gok op een viburnum. Maar heeft die niet grotere bollen? Of heb je daar ook weer verschillende soorten in? Iemand die het weet?
Er gaat een nieuwe wereld voor me open. En ik kijk er graag naar, naar dit mooie bloeiende stukje wereld.
Dan de muziek. Ik heb er geen bruggetje naar. Dus ik plaats hem maar gewoon.
Ik zag een mooie voorbij komen bij De Wereld Draait Door.
Waylon zong een duet met Queen.
Ik vond het heel knap gedaan.
Freddy steekt qua stem ver boven Waylon uit, maarWaylon zong met evenveel overgave.
