zwijmelen op zaterdag: Fix You

Weinig woorden vandaag.
Maar met alle liefde die ik in me heb.
Het gaat niet zo goed met mijn schoonzusje Annemiek...

afdeling H2 Zuid

Ze start haar haar peugeootje en stuurt hem onder  de slagboom door.  Ze is moe. Haar hoofd vol van  alle indrukken.  Raampje open. Wie weet wappert de wind haar gedachten weg…

Het begin van de dag lijkt wel een week geleden.  Al tijdens de overdracht een noodbel op de ‘verlos’.  “Spoedsectio !” schreeuwt haar collega. Actie! Nog geen tien minuten later staan ze op de OK. En een uur later een leeuw als vader naast de kleine in de couv.

Op het einde van de gang zwaait de afdelingsarts met de statussen.  Ze doet de arts verslag op de ronde. 

De zwangeren met bedrust die al weken vechten tegen verveling en angst.

De asielzoekster met een infectie. God weet wie de ‘vader’ is en onder welke omstandigheden ze zwanger is geraakt.

De kraamkamer met alle geluk en kraamtranen.

De vrouw die hondsberoerd is na complicaties bij de IVF. Zwanger worden is voor haar voltooid-verleden tijd.

Het verslaafde stel dat ‘per ongeluk’zwanger werd. Vier kinderen zijn al uit huis geplaatst; voor dit kindje zullen ze vechten.  Zeggen ze…

Bij een vrouw met buikpijn controleert  de arts de hartslag. De kleine speelt verstoppertje met de doptone. De seconden lijken minuten. De moeder zoekt houvast met haar angstige ogen. Een diepe zucht als ze het roffelende hartje horen.

Meepuffen op de verloskamers… Nog vóór volledige ontsluiting is de dag voorbij. Ze moet de dienst overdragen. Morgen hoort ze vást wat het is geworden.

Voor ze er erg in heeft parkeert ze de auto op de oprit. Haar hoofd nog steeds vol.  Het was niet druk… het was gewoon veel. Continu mee, met verschillende emoties.

Ze steek haar hoofd om de deur. Kaarsen en wijnglazen op een romatisch gedekte tafel . Oh God!  Denkt-ie nou écht dat ze zin heeft om gezellig te doen?  




WE-300 is een schrijfoefening/uitdaging van Plato: Schrijf een verhaal/blog van exact 300 woorden over een bepaald woord, maar gebruik dat woord niet in de tekst. Dit keer was het woord: schakelen. Meer lezen/meedoen? http://platoonline.wordpress.com/

Zwijmelen op zaterdag: Fireflies

Dat ik deze nog niet eerder heb geplaatst.... Dit liedje is zo Jip.

Al sinds baby heeft hij problemen met inslapen. 

De eerste tekenen van overprikkeling zagen we al toen hij een paar weken oud was. Na een bezoekje naar familie, na veel nieuwe indrukken, hadden we altijd een oververmoeid kind dat leek te vechten tegen de slaap.

Toen hij wat ouder werd zagen we dat hij altijd veel te laat ging slapen. Hij lag lang te spelen in zijn bed. En het liefst met licht aan. In het begin maakten we ons er zorgen over. Maar we hadden ook wel door dat hij er geen hinder van had. Hij was niet extra moe, had geen laag energie-level... dus wat zou het probleem zijn?

Als ik vroeg of hij niet wilde gaan slapen, dan was steevast het antwoord dat hij nog even 'zijn hoofd leeg wilde maken'. 

De laatste tijd vindt hij het vooral erg fijn om voor het slapen nog even muziek te luisteren. Lang leve de ipods en het downloaden. Eén van zijn lievelingsliedjes was lange tijd Fireflies van Owl City. Tegenwoordig valt de keuze op wat steviger muziek: Ramstein, AC/DC, Linkin Park zijn momenteel favoriet. Enne.... stiekem kan ik zijn keuze ook wel waarderen. 

'Cause evrything is never as it seems'. Een zin uit het liedje Fireflies. 

Een zin, die zeker voor hem, voor iemand die wat meer moeite heeft om de wereld te snappen dan de gemiddelde mens om hem heen, heel erg van toepassing is. 

FDKK

Vandaag was het 15 jaar geleden dat mijn lieve moeder overleed aan de gevolgen van borstkanker. In 15 jaar is er geen dag geweest waarop ik haar niet heb gemist.

Vandaag strijdt Annemiek haar strijd. Mijn schoonzusje schreef een aangrijpende brief aan de toekomst en aan haar kinderen: *klik*.

Een maand geleden kreeg een voor mij onbekende vrouw te maken met kanker. Ze is klant in een tattoo-shop in Den Haag. Om haar boosheid en strijdlust vorm te geven liet zij een anker tatoeëren met de letters FDKK. Het anker voor hoop. De letters voor "Fuck Die Kut Kanker". Diezelfde avond lieten haar vrienden, om haar te laten zien dat ze haar steunden in de strijd, dezelfde tatoeage zetten.

Ze kwam op het idee om een actie op te zetten.Via facebook konden goede doelen zich aanmelden, en No guts No Glory  vroeg massaal om aandacht. Het idee was dat zij de tattoo, het anker en de letters,  zouden gaan plaatsen tegen een minimale donatie van 20 euro. Ze besloten om de opbrengsten te gaan verdelen over No Guts No Glory en Stichting Droomdag.

Het liep storm. Sinds het begin van de actie, een kleine 2 maanden geleden zijn er 3 tattooshops aangehaakt. In Rotterdam en Baarle Nassau. En een webwinkel besloot t-shirts te gaan verkopen met hetzelfde anker met de FDKK-letters.

In totaal zijn er nu meer dan 200 ankers en letters geplaatst en is er tot nu toe een bedrag van meer dan €12.000,- binnengebracht! Hoe mooi is dat!

Dus... gezien het feit dat ik er al 15 jaar van baal dat ik mijn moeder mis. Gezien het feit dat ik er werkelijk niet over na kan denken dat Annemiek haar kinderen niet zou kunnen geven wat ieder kind van een ouder zou moeten kunnen krijgen....Gezien er een plekje vrij was in de agenda van de shop.... was het tijd voor actie.

Zo kwam het dat er , met dank aan The Wretched Tattoo  sinds vanmiddag voor de rest van mijn leven een FDKK-anker op mijn linker voet staat. Dat iedereen in  het vervolg weet hoe ik erover denk.

Janneke schrok overigens wel toen ze hoorde dat 't een echte was: "Mama! Weet je wel dat je die er nooit maar af kan wassen?!!!"

P.S.: op alle namen van winkels en doelen kan geklikt worden. Zo kom je direct bij de juiste informatie als je meer wilt weten.

Zwijmelen op Zaterdag: Brabant

Ik zit nog steeds in de ' blij-dat-ik-weer-thuis-ben-modus'.

Wat is thuis toch een heerlijke plek.
En wat ben ik toch verknocht geraakt aan de plek en vooral ook de omgeving waar ik woon.

En het was na het wegwerken van de eerste drukte op de praktijk zelfs fijn om weer te werken.

Ik blijf me erover verbazen dat je hier, waar Brabant Zeeland kust, de zee zo goed kan ruiken. En eigenlijk ruik ik dat alleen maar als we weer terug zijn van vakantie. Net zoals je dan ook je huis weer ruikt.

Dusseh... Guus.... zing 'm nog maar weer een keertje hoor!