Zwijmelen op Zaterdag: Can't get used to losing you

Ik hou van muziek luisteren tijdens lange autoritten.
Maar de rit hoeft nu ook weer niet té lang te worden.

Gisteren om 16 uur vertrokken naar Den Haag. De Puberella wilde vrienden opzoek in Scheveningen, kon ik in die tussentijd fijn even bijkletsen met mijn Haagse vriendin.
(Help! Mijn bloedmooie meid gaat naar jongens toe op een plek waar ik niet weet waar het is bij jongens die ik niet ken... loslaten blijft een issue...).
Om 4 uur vertrokken we dus, rekening houdend met extra reistijd vanwege de spits. Om 16.15 reden we de eerste file in. De weg stond muurvast ten gevolge van weigerende slagbomen op de brug. Gelukkig kon ik nog keren om om te rijden over de Moerdijkbrug, maar op de weg daarnaartoe was een rijbaan afgesloten. We weren al een uur onderweg en toen waren we de Moerdijk nog niet over.
Nou ja... dan heb je natuurlijk de gebruikelijke drukte op de ring Rotterdam en in Den Haag naar het centrum... jemig... ik moet er nóg van bijkomen.

Ook van het feit dat ik mijn dochter even kwijt was :-). Ze zou door haar vrienden op de tram gezet worden en bij mijn vriendin zouden we haar bij de tramhalte weer oppikken. Veilig  zo toch, voor een provinciaaltje in de grote stad? Ze appte keurig dat ze in de tram zat. Ze appte keurig dat ze er over twee haltes zou zijn. De tram stopte bij onze halte... Je raadt het al.. geen Puberella. Ze was een halte te vroeg uitgestapt :-)))). En dat vind ik dus helemaal niks hè... mijn bloedmooie meisje op een achterlijk tijdstip in de Schilderswijk in d'r uppie op straat... Het ís ook gewoon helemaal niks.
En dan zijn die mobiele telefoontjes toch weer een zegen hè? Want binnen 3 minuten hadden we elkaar weer gevonden. Hoe deden we dat vroeger in Godsnaam zonder?

De zwijmel van vandaag... zo'n lekker liedje dat tijdens één van de lange ritten deze week voorbijkwam. Ik  was hem eigenlijk vergeten maar vond hem  toch wel heel erg leuk om weer te horen en hij is bovendien zwijmelwaardig. Hoogstwaarschijnlijk voor de die-hard Ska liefhebber uit de jaren '80 commerciële meuk en bovendien een cover, maar ik heb daar vandaag even geen boodschap aan.

Ik had de overige zwijmelaars beloofd dat ik een link zou plaatsen om mee te kunnen zwijmelen.
En jeeeejjjj... het is me gelukt.
Dus als je mee wilt zwijmelen... Dat kan. Hoeft niet per se via een bloglink. Kan ook gewoon een Youtubje zijn die je wilt delen.

Dus Zwijmelse!

You are invited to the Inlinkz link party!

Click here to enter

Zwijmelen op Zaterdag: Into my Arms

Dit was weer zo'n liedje dat tijdens de top 2000 voorbijkwam.
Een ontzettend zwijmelwaardig liefdesliedje.
Ik hoorde het voor het eerst (waarom nu pas???!!!), en het raakte me direct.
Vooral dit stukje sluit aan bij hoe ik er zelf over denk:

But I believe in Love
And I know that you do, too
And I believe in some kind of path
That we can walk down, me and you

Into my arms...
De komende 24 uur is er niemand in my arms.
Ik trek me terug in ons huisje aan de kust om me te concentreren op mijn examenstukken.
Een heerlijk en allenig vooruitzicht!

By the way...
De zwijmel wordt momenteel geleid door Melody: https://melodyk.nl/achteraf-en-vooruit/
Vanaf volgende week neem ik dat stokje van haar over en kunnen degenen die meezwijmelen hun link bij mij achterlaten.

Zwijmelen op Zaterdag: Chantilly Lace

Zo... ik slinger even wat energie de ether in.
En wat koffie naar binnen.

Eigenlijk ben ik gewoon moe. Maar ik moet vroeg op voor een leuk uitje:
We gaan kant kopen vandaag. En daarvoor reizen we af naar Amsterdam. Want daar zit 'Kantje Boord'. Dé kantwinkel van Nederland. We gaan stof kopen voor ons examenproject.
Ik heb al een plaatje in mijn hoofd van wat ik wil maken.
En eigenlijk begin ik een beetje ongerust te worden over het examen. Ik moet eind mei mijn tekeningen af hebben. Ik moet een mantel en een lingerieset af hebben.
En het is me vorige jaren wel gelukt om twee examenstukken af te hebben, maar toen had ik rond de kerst mijn tekeningen al klaar en was ik nu bezig met mijn proefmodellen.
En dan 'moet' ik in maart óók nog eens een week op vakantie. Hoe ga ik dat allemaal doen?
Ik stel mezelf gerust door te zeggen dat ik intussen twee jaar meer ervaring heb en dat het vast wel allemaal sneller gaat lukken. Er is nog geen sprake van paniek, maar wel van opkomende druk.

Gisteren was ik klaar met mijn eerste BH. Een paar kleine aanpassingen zijn nodig en dat is helemaal niet gek voor een eerste model. Ik was zo trots. Ik heb gewoon zelf een BH genaaid!
Maar.... ik moet nog wel goed oefenen voor eind mei om een examenwaardig exemplaar te kunnen inleveren.

Een liedje over Chantilly Kant past hier dus goed bij.
Chantilly Kant is van oorsprong kant dat geklost werd in het Franse stadje, je raad het al, Chantilly.
Later waaide de productie van dit kant over naar het Belgische Geraardsbergen en Brussel.

Ik ben blij dat wij het kant niet zelf hoeven te klossen.
Wij gaan gewoon leuke pakketjes scoren in een winkel in Amsterdam.

Misschien ooit.. als ik tijd over heb, dat ik me eens ga storten in het kantklossen.
Maar dan moet ik echt heeeeeel veel tijd over hebben.

bron: wiki

En omdat Jerry Lee Lewis toch ietwat snel zingt hier nog even de tekst (kun je meezingen!):

Chantilly lace and a pretty face and a pony tail hangin' down
A wiggle and a walk and a giggle and a talk made the world go round
Ain't nothing in the world
Like a big eyed girl to make me act so funny make me spend my money
I feel real loose like a long necked goose
Like a whoa baby, that's what I like

 

(3x) :-)

Zwijmelen op zaterdag: Dood zijn duurt zo lang

Tommie zingt voor Meneer Aart.
Tranen hoor.

Zwijmelen op Zaterdag: Memories

Na al het geproost de afgelopen weken...

Het liedje is al een paar maanden oud. Maar was een soort van aan mijn aandacht ontsnapt.
Terwijl het toch wel heel mooi is...